Uzasadnienie
A. B., J. A., R. K., Z. B., C. R. - dalej zwani "skarżący" wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] sierpnia 1948 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] 211, ozn. hip.
[...] nr [...], rej hip. [...]. W skardze wnieśli o: 1) zobowiązanie Prezydenta [...] do załatwienia sprawy w terminie 3 miesięcy od dnia zwrotu akt sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia;
- 2) zasądzenie od Prezydenta [...] na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych;
- 3) stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu podnieśli, że złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta [...].
Organ pismem z [...] lipca 2018 r. zawiadomił pełnomocnika skarżących, że przedmiotowa sprawa zostanie załatwiona do 30 grudnia 2018 r. SKO w [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2018 r. uznało zażalenie za nieuzasadnione. Pomimo terminu wskazanego przez organ I instancji sprawa nie została załatwiona. Organ nie poinformował też skarżących, w trybie art. 36 kpa, o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że akta przedmiotowej sprawy zostały przekazane przy piśmie z [...] grudnia 2018 r. do sprawy prowadzonej przez Wojewodę [...] pod nr [...]. Pismem z [...] listopada 2019 r. Prezydent [...] zwrócił się o zwrot akt, jednak nie zostały zwrócone. Mając na uwadze obowiązek wynikający z art. 7 i art. 77 § 1 kpa zachodzi konieczność weryfikacji zgromadzonej dokumentacji, ustalenie jej kompletności, precyzyjnej analizy poszczególnych dokumentów. Utrudnienia w zakończeniu sprawy wynikły z braku akt sprawy i braku możliwości analizy dokumentów dotychczas zgromadzonych w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] pozostaje bezczynny w załatwieniu sprawy administracyjnej toczącej się w trybie art. 7 ust. 1 i 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279).
Za akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA 2158/03 uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] września 2003 r. i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2002 r., które załatwiały wniosek dekretowy z [...] sierpnia 1948 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] 211, ozn. hip. [...] nr [...], rej hip. [...].
Wojewoda [...] decyzją z [...] lipca 2010 r. uchylił decyzję Prezydenta [...] z [...] grudnia 2008 r. odmownie rozstrzygającą wniosek dekretowy z [...] sierpnia 1948 r., w części dotyczącej nieruchomości położonej przy ul. [...] 211, zawierającej się w działce nr [...], i przekazał organowi I instancji sprawę do ponownego rozpoznania.
Akta sprawy Prezydent [...] otrzymał [...] września 2010 r. (pismo Wojewody [...] z [...] września 2010 r.).
Pomimo pism skarżących z [...] października 2014 r., [...] kwietnia 2015 r. i [...] czerwca 2018 r. (zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie), żądających wydania decyzji w sprawie, wniosek dekretowy nie został rozpoznany, co do powierzchni całej dawnej nieruchomości hipotecznej pn. [...][...].
W piśmie z [...] grudnia 2014 r. Prezydent [...] zwrócił się do Biura Architektury i Planowania Przestrzennego o wydanie opinii urbanistycznej odnośnie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu przedmiotowej nieruchomości, a jeżeli nie, to podanie rozwiązań przewidzianych w przyszłym planie.
W pismach z [...] lipca 2018 r. i [...] lipca 2018 r. Prezydent [...] poinformował pełnomocnika stron o przyczynach niezałatwienia sprawy. Organ podał, że zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest spowodowana bardzo dużą ilością prowadzonych postępowań dekretowych, koniecznością rozpoznawania w pierwszej kolejności pism kierowanych przez organy ścigania, pism sądowych, pism Komisji Weryfikacyjnej, a także stopniem skomplikowania tego rodzaju spraw. Organ wyznaczył przewidywany termin na załatwienie sprawy - [...] grudnia 2018 r.
Pismem z [...] grudnia 2018 r. Prezydent [...] przekazał akta sprawy Wojewodzie [...] celem rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
[...] listopada 2019 r. Prezydent [...] otrzymał skargę na bezczynność.
Pismem z [...] listopada 2019 r. organ I instancji wystąpił do Wojewody [...] o zwrot akt sprawy.
Wojewoda [...] postanowieniem z [...] grudnia 2019 r. uznał zażalenie na niezałatwienie sprawy za uzasadnione.
Następnie organ wyższego stopnia wraz z pismem z [...] grudnia 2019 r. zwrócił organowi I instancji akta sprawy.
Sąd zauważa, że jak dotychczas wniosek dekretowy nie został rozpoznany.
Z opisanego wyżej stanu sprawy wynika, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje art. 35 § 3 kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie wielokrotnie przekroczony.
Okres zwłoki organu w rozpatrzeniu sprawy dekretowej (uwzględniając okres po otrzymaniu przez organ I instancji decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, do chwili orzekania przez Sąd) wynosi ponad 9 lat i 6 miesięcy, jeżeli chodzi o część wniosku dekretowego dotyczącego gruntu zawierającego się w działce nr [...].
W pozostałym zakresie zwłoka organu I instancji wynosi ponad 14 lat, licząc od [...] czerwca 2005 r., tj. od uprawomocnienia się wyroku WSA w Warszawie z 28 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA 2158/03.
Wobec tego Sąd uznał, że bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku dekretowego ma charakter rażącego naruszenia prawa, o czym świadczy okres zwłoki organu.
Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie ma podstaw do nałożenia z urzędu na Prezydenta [...] sankcji finansowych, o których mowa w art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej zwanej "ppsa". Sąd miał na uwadze to, że sprawy dekretowe mają skomplikowany charakter, a organ wskazał racjonalne powody zwłoki (dużą ilość spraw dekretowych zalegających w organie).
Mając na uwadze stan niniejszej sprawy Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta m.st. Warszawy do rozpoznania wniosku dekretowego w terminie 3 miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ppsa orzekł, jak w sentencji. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).