Uzasadnienie
B. C. i K. N. złożyli w dniu [...] czerwca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Skarżący podali, że decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia [...] lipca 1993 r. została uchylona decyzja Burmistrza Dzielnicy Gminy W. z dnia [...] marca 1992 r. nr [...] odmawiająca ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu oznaczonej wyżej nieruchomości. Na mocy powołanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta W. organ pierwszej instancji obowiązany był ponownie rozpoznać sprawę ustanowienia użytkowania wieczystego. Przez okres jedenastu lat trwała korespondencja między wydziałami ówczesnego Urzędu Gminy. Na mocy zmienionych przepisów kontynuowanie sprawy przejął Prezydent Miasta W., który do dnia wniesienia skargi nie podjął żadnych czynności w sprawie. W dniu [...] lutego 2004 r. skarżący skierowali skargę do Rady W. na przewlekłe załatwianie sprawy, która jednak nie dała oczekiwanych rezultatów.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta W. wyjaśnił, że nieruchomość przy ul. [...] w W. znajduje się na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze Miasta Stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Do rozpoznania pozostaje wniosek złożony w dniu [...] października 1948 r. przez dotychczasowych właścicieli.
Powyższy grunt był objęty planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta W. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] września 1992 r. Zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed 1 stycznia 1995 r. zachowały moc obowiązującą do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do 31 grudnia 2003 r. W związku z powyższym Biuro Gospodarki Nieruchomościami, Geodezji i Katastru zwróciło sie do Biura Naczelnego Architekta Miasta o wydanie opinii urbanistycznej, czy w przyszłym planie przewiduje się zmianę dotychczasowego sposobu korzystania z gruntu w/w nieruchomości, która kolidowałaby z ustanowieniem użytkowania wieczystego na rzecz spadkobierców dawnych właścicieli w trybie art. 7 dekretu o gruntach warszawskich. Dopiero po dokonaniu powyższych ustaleń podjęte zostaną czynności w celu rozpoznania wniosku złożonego w trybie dekretu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), koniecznym warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jakie przysługiwały skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Skarżącym w niniejszej sprawie przysługiwało prawo wniesienia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], przewidzianego w art. 37 kpa zażalenia na nierozpatrzenie ich sprawy przez organ pomocy społecznej w terminie określonym w art. 35 kpa. Jak wynika z akt sprawy oraz oświadczenia złożonego na rozprawie przez pełnomocnika skarżących, strony nie składały zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na niedziałanie Prezydenta Miasta W. w sprawie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Niewyczerpanie w/w środka zaskarżenia powoduje, że wniesiona przez skarga na bezczynność Prezydenta Miasta W. była niedopuszczalna.
Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.