Uzasadnienie
P.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 12 maja 2015 r., uzupełnioną pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o uzupełnienie pouczenia w orzeczeniu nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania, tj. 13 maja 2015 r., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. Powołany przepis wymienia akty i czynności związane z bezczynnością w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej, wykraczającą poza ww. zakres przedmiotowy, jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Skarga P.S. z dnia 12 maja 2015 r. dotycząca bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o uzupełnienie pouczenia w "orzeczeniu" [...] jest niedopuszczalna, nie mieści się bowiem w zakresie przedmiotowym powołanego art. 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) powołanej dalej jako: "k.p.a.", strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jego uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b k.p.a.). W tym przypadku termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od chwili doręczenia jej postanowienia (art. 111 § 2 k.p.a.). Powołany przepis stosuje się odpowiednio do postanowień (art. 126 k.p.a.).
Z powyższego wynika, że dopuszczalne jest złożenie żądania co do uzupełnienia pouczenia w wydanej przez organ decyzji lub postanowienia.
Wbrew twierdzeniom skarżącego pismo z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], którego dotyczy wniosek z dnia 9 kwietnia 2015 r. o uzupełnienie pouczenia, nie jest decyzją administracyjną czy też postanowieniem. Pismo to nie mieści się również w grupie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (innych niż decyzje i postanowienia), dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jest to pismo, którym organ, powołując art. 64 § 2 k.p.a., zawiadomił skarżącego o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku z dnia 5 marca 2015 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nr [...]. Zawiadomienie takie ma charakter czynności materialno-technicznej i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.