Uzasadnienie
P.S. pismem z dnia 20 stycznia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 14 grudnia 2014 r. o sprostowanie błędów pisarskich w decyzji [...]. Skarżący podniósł, że organ naruszył treść art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a."
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] którą odmówiono skarżącemu zasiłku celowego.
W komparycji decyzji z dnia [...] maja 2014 r. organ błędnie wpisał imię Przewodniczącej składu orzekającego. Zamiast prawidłowego imienia: "[...]" wpisano imię "[...]".
W dniu 14 grudnia 2014 r. za pośrednictwem platformy EPUAP skarżący wysłał do organu pisemny wniosek o sprostowanie błędów pisarskich w ww. decyzji.
Pismem z dnia 19 stycznia 2015 r. wysłanym także przez platformę EPUAP skarżący wezwał organ do zaprzestania naruszeń prawa i niezwłocznego wydania decyzji lub postanowienia w niniejszej sprawie. W dniu 20 stycznia 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w przedmiocie nierozpoznania wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki w decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że sprawa została załatwiona postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]. Powyższym postanowieniem organ działając na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. sprostował oczywistą omyłkę w decyzji własnej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w ten sposób, że w komparycji decyzji zamiast "[...]" napisał "[...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "P.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego kończącego merytorycznie sprawę, w której miał on, w ocenie strony skarżącej, pozostawać w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie, bowiem Sąd nie może zobowiązać organu do wydania aktu, który już został przez organ wydany.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność w sprawie jego wniosku z dnia 14 grudnia 2014 r. o sprostowanie błędów pisarskich w decyzji nr [...]. Organ jednak zarówno w dacie wystosowania przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jak również w dniu wniesienia skargi do Sądu na bezczynność, nie pozostawał w bezczynności, bowiem w dniu [...] stycznia 2015 r. podjął rozstrzygnięcie, w pełni zgodne z wnioskiem skarżącego. Rozstrzygnięcie to pozostaje w obrocie prawnym. Wobec tego brak jest podstaw do zobowiązania organu do wydania aktu, a w konsekwencji skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie mogła być uwzględniona.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.