Uzasadnienie
Skarżący, W. H., K. H. i Z. H., skargą z 18 listopada 2014 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...] w sprawie dotyczącej nieruchomości położone w [...] przy ul. [...] dawne ozn. Hip. [...].
W uzasadnieniu Skarżący wskazali, że sprawa została wszczęta wnioskiem doręczonym organowi w dniu 12 czerwca 2014 r. i nie została załatwiona do dnia wniesienia skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że pismem z Skarżący zostali poinformowani o tym, że z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań i skomplikowany charakter sprawy nie było możliwe rozpatrzenie wniosku w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów oraz przewlekłe prowadzenie postępowania.
Przed przystąpieniem do rozważań odnośnie zasadności skargi stwierdzić należy, że nie było przeszkód formalnych do rozpoznania skargi, gdyż przed jej wniesieniem Skarżący złożyli w dniu 21 lipca 2014 r. zażalenie na bezczynność Prezydenta.
Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, że od dnia złożenia wniosku to jest od dnia 12 czerwca 2012 r. (data wpływu wniosku do organu) do dnia rozpoznania skargi nie została wydana decyzja administracyjna.
W sposób oczywisty stanowiło to naruszenie przepisu art. 35 § 1 k.p.a. z którego wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.).
W ocenie sądu, sprawa o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w trybie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami może być uznana za sprawę szczególnie skomplikowaną. Wobec powyższego, sąd, doszedł do przekonania, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynność Prezydenta, pomimo naruszenia art. 12 § 1 i art. 35 Kpa, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Ponadto oceniając stopień naruszenia prawa Sąd wziął pod uwagę okoliczność znaną Sądowi z urzędu, a dotyczącą prowadzenia dużej liczby tego rodzaju postępowań (jakkolwiek nie wpływa to na sam obowiązek respektowania przez organ obowiązujących przepisów kodeksu postępowania administracyjnego), czyniącą praktycznie niemożliwym dotrzymanie ustawowych terminów jej zakończenia.
Jednocześnie sąd uznał, że z uwag na charakter sprawy i konieczne do przeprowadzenia czynności mające na celu ustalenia stanu faktycznego, możliwe będzie rozstrzygnięcie jej w terminie sześciu miesięcy licząc od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem sądu. Wyznaczając ten termin Sąd miał na względzie realną możliwość załatwienia sprawy przez organ w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu.
Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.