Uzasadnienie
E. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 23 stycznia 2013 r. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] marca 1963 r. nr [...] o przejęciu na własność Państwa nieruchomości rolnej położonej w B., stanowiącej własność H. G. Wobec braku w aktach administracyjnych sprawy wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca oraz Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zostali wezwani do udzielenia odpowiedzi, czy przed wniesieniem skargi skarżąca wystąpiła do organu z wezwaniem stosownie do trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a.
Organ w piśmie z dnia 13 czerwca 2013 r. i skarżąca w piśmie z dnia 17 czerwca 2013 r. wskazali, że strona nie występowała do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy wskazać, że wyczerpanie przez skarżącą trybu określonego w art. 37 k.p.a. poprzez uprzednie wniesienie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wezwania do usunięcia naruszenia prawa warunkowało dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność tego organu do Sądu.
Skarżąca przed wniesieniem skargi z takim wezwaniem do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie wystąpiła, co czyni skargę niedopuszczalną.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. Orzeczenie zawarte w punkcie drugim wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 powołanej ustawy.