Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 stycznia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 1040/16

Uzasadnienie

P. S. pismem z 18 kwietnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z 12 kwietnia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zawiadomieniem Kolegium z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego z 5 marca 2015 r. nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
4. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na przewlekłość prowadzonego postępowania dotyczy nierozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosku skarżącego z 12 kwietnia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy tj. zawiadomienia z [...] marca 2015 r. nr [...], którym organ ten, powołując się na przepis art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), powoływanej dalej jako "k.p.a.", zawiadomił skarżącego o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku z 5 marca 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy nr [...].

Zauważyć należy, że pozostawienie sprawy bez rozpoznania oznacza stwierdzenie przez organy administracji publicznej - w drodze odpowiedniej adnotacji lub powiadomienia - że podanie zawiera wadę określoną w art. 64 K.p.a. i że wskutek tego stało się bezskuteczne z mocy prawa (tak m.in. R. Stankiewicz /w:/ Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wyd. 2, C.H. Beck, Warszawa 2015 i cyt. tam wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 maja 1999 r. sygn. akt I SA 1381/98, niepubl.).

Nie ulega wątpliwości, że pozostawienie pisma bez rozpoznania nie rozstrzyga o istocie sprawy, ani nie kończy sprawy w inny sposób. W tej sytuacji, uznać trzeba, iż zawiadomienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania, w trybie art. 64 § 2 k.p.a., nie przybiera ani charakteru decyzji (zob. m.in. uchwała Sądu Najwyższego z 8 czerwca 2000 r. sygn. akt III ZP 11/00, OSNAPiUS 2000, Nr 19, poz. 702, z glosą aprobującą B. Adamiak, OSP 2001, Nr 1, poz. 12; wyrok NSA z 10 lipca 1998 r. sygn. akt I SA 1107/96, LEX nr 44573; wyrok NSA z 27 kwietnia 1998 r. sygn. akt IV SA 1041/96, LEX nr 43354; wyrok NSA z 15 kwietnia 1999 r. sygn. akt I SA 1253/98, LEX nr 46803, czy też wyrok NSA z 5 września 2000 r. sygn. akt SA 1233/99, LEX nr 55761), czy też postanowienia administracyjnego (zob. m.in. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2001 r. sygn. akt I SA 244/00, LEX nr 75536). Pozostawienie podania bez rozpoznania ma zatem charakter czynności materialno-technicznej, o której podjęciu organ zawiadamia stronę w formie pisma informacyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13 (ONSAiWSA z 2014, Nr 1, poz. 2 z glosą K. Łuczaka, OSP 2014, Nr 4, poz. 53)).

Skoro zatem zawiadomienie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, w trybie art. 64 § 2 k.p.a., nie mieści się w grupie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (innych niż decyzje i postanowienia), dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, to w konsekwencji niedopuszczalny jest wniosek o ponowne rozpatrzenie zawiadomienia, który to wniosek, zgodnie z treścią art. 127 § 3 k.p.a. odnosi się jedynie do wydawanych w sprawie decyzji i postanowień.

Na marginesie wskazać jedynie należy, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej orzeczeniem nr [...], jak wynika z treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 274/15, rozpoznany został postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...]. Postanowienie to wydane zostało wprawdzie w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z 22 marca 2015 r., a nie uprzednio złożonego wniosku z 5 marca 2015 r. (który to pozostawiono bez rozpoznania), to jednak ostatecznie żądanie skarżącego zostało przez organ rozpoznane.

W tej sytuacji, skoro wniosek wszczynający postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie jest niedopuszczalny, bowiem dotyczy czynności materialno-technicznej, która nie podlega zaskarżeniu, to tym samym uznać należało, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tej przyczyny podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.