Uzasadnienie
K. W. (Skarżący) pismem z [...] stycznia 2022 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie o przyznanie odszkodowania za nieruchomość ozn. jako działka nr "[...]" położoną w [...] przy ul. [...]. Prezydentowi [...] zarzucił naruszenie przepisów art. 35 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 12 § 1 i § 2 k.p.a. oraz art. 36 § 1 i § 2 k.p.a. polegające na braku podejmowania działań zmierzających do wydania rozstrzygnięcia w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. a także brak wskazania konkretnych przyczyn zwłoki w załatwieniu sprawy. W skardze tej wniósł o wyznaczenie Prezydentowi [...] miesięcznego terminu do wydania decyzji rozstrzygającej w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2016 o przyznanie odszkodowania za ww. nieruchomość, o rozpoznanie skargi w postępowaniu uproszczonym, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości, przyznanie od organu na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 2000 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego.
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że Prezydent [...] decyzją nr [...] z [...] lutego 2022 r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wniosku S. W. i E. W. z [...] listopada 2016 r. o przyznanie odszkodowania m.in. za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oraz [...] ozn. hip. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W tej sprawie Skarżący pismem z [...] stycznia 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie o przyznanie odszkodowania za nieruchomość ozn. jako działka nr "[...]" położoną w [...] przy ul. [...]. Należy zatem wskazać, że z akt sprawy wynika, że skarga S. W. (poprzednika prawnego Skarżącego) dotycząca bezczynności tego samego organu – Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za tę samą nieruchomość (wniosek z dnia [...] listopada 2016 r.), była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 5 czerwca 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 75/18 zobowiązał Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w sprawie przyznania odszkodowania za działkę nr "[...]" położoną w [...] przy ul. [...].
Na marginesie tylko Sąd zauważa, że w sprawie tej organ wydał decyzję nr [...] w dniu [...] lutego 2022 r.
Inicjowanie kolejnego postępowania na skutek skargi na bezczynność w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie jest niedopuszczalne, a skarga w tym zakresie musi zostać przez Sąd odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (res iudicata) (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt I OZ 896/18).
Okoliczność ta powoduje, zdaniem Sądu, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skargę wniesioną w tej sprawie należało odrzucić.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.