Uzasadnienie
A. F. (dalej jako "skarżący") pismem z 19 lutego 2019 r., sprecyzowanym w dniu 22 maja 2019 r. (k-25 akt sądowych), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej jako "Minister") polegającą na nierozpoznaniu jego skargi z 5 lutego 2019 r. "na niewłaściwe przekazanie wniosków, ponagleń i skarg dotyczących bezprawnego wywłaszczenia pastwiska rolnego klasy V oznaczonego jako p.gr. l.kat. [...] i p.bud. l.kat. [...] zapisanych w LWH nr [...] i [...] gm. kat. [...]".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pismem z 12 marca 2019 r. zawiadomił skarżącego o sposobie załatwienia jego skargi i uznaniu jej za niezasadną.
Zarządzeniem z 29 kwietnia 2019 r. Sąd zobowiązał skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przedmiotu zaskarżenia oraz udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi występował do organu z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a."
W odpowiedzi z 22 maja 2019 r. skarżący doprecyzował przedmiot skargi, jednak nie udzielił odpowiedzi, czy skarga poprzedzona została ponagleniem organu na niezałatwienie sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie A. F. uczynił bezczynność organu polegającą na nierozpoznaniu jego skargi z 5 lutego 2019 r. "na niewłaściwe przekazanie wniosków, ponagleń i skarg dotyczących bezprawnego wywłaszczenia pastwiska rolnego klasy V oznaczonego jako p.gr. l.kat. [...] i p.bud. l.kat. [...] zapisanych w LWH nr [...] i [...] gm. kat. [...]".
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał, że składane przez skarżącego wnioski, ponaglenia i skargi dotyczyły kwestii wywłaszczenia nieruchomości bądź stwierdzenia nieważności decyzji wydanych w tym przedmiocie, wobec czego sukcesywnie przekazywano je właściwym organom. Sprawy z zakresu wywłaszczenia i zwrotu nieruchomości położonych w [...] należą bowiem do kompetencji Starosty [...], zaś sprawy dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji dotyczących ww. nieruchomości rozpoznawane są przez Wojewodę [...]. Z kolei kwestie z zakresu skarg i zażaleń związanych z postępowaniami prowadzonymi w tym zakresie przez Wojewodę należą do kompetencji Ministra Inwestycji i Rozwoju. Minister zauważył ponadto, że pismem z 12 marca 2019 r. zawiadomił skarżącego o sposobie załatwienia jego skargi i uznaniu jej za niezasadną.
W ocenie Sądu zarówno dotychczasowy przebieg postępowania jak i zarzuty podnoszone przez skarżącego dają podstawę do przyjęcia, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy skargi o jakiej mowa w art. 227 i następne k.p.a.
Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie reprezentowany jest pogląd, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII k.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 948/06, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1110/04; https://cbois.nsa.gov.pl). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII k.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." Co więcej, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te również nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych.
Skoro wniesiona skarga dotyczy działania organu w zakresie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie określonym w dziale VIII k.p.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Na marginesie jedynie należy wskazać, że nawet w przypadku gdyby uznać ww. skargę na bezczynność Ministra za dopuszczalną, to i tak podlegałaby odrzuceniu na podstawie powyższego przepisu, ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpał środków zaskarżenia o jakich mowa w art. 52 p.p.s.a., bowiem nie poprzedził jej ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.