Uzasadnienie
R. S., E. G. [1] i K. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]".
Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 239/17, w którym zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za ww. nieruchomość w terminie dwóch miesięcy. Ponadto stwierdził, ze bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przy czym przy ustalaniu tożsamości sprawy należy brać pod uwagę element podmiotowy i przedmiotowy. Tożsamość podmiotowa, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej.
Stąd badając, czy wskazana zasada została naruszona, sąd administracyjny analizuje: co jest przedmiotem sprawy i jakie występują strony. Jeżeli dojdzie do przekonania, że sprawa "o to samo" między tymi samymi stronami została już rozstrzygnięta, zobowiązany jest do odrzucenia skargi (por. postanowienie NSA z 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 387/11 oraz postanowienie NSA z 28 lipca 2017 r. sygn. akt I OZ 1133/17; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Kierując się powyższym Sąd zauważa, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 239/17 po rozpoznaniu skargi H. W., E. G. [2], R. S., J. L., W. S., H. G., J. D., T. K., W. M., J. R., M. B., A. P., T. W., A. O., H. B., A. W., D. Z., K. J., E. G. [1], K. M., E. C. [1], W. B., T. M., J. W., E. C. [2], M. M., D. M. i M. N. na bezczynność Prezydenta [...], zobowiązał ten organ do rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w kwocie [...] złotych.
Zauważyć należy, że zarówno w sprawie I SAB/Wa 239/17, jak i w sprawie niniejszej zachodzi tożsamość podmiotowa, gdyż podmiotem praw i obowiązków był organ – Prezydent [...] oraz m.in. skarżący obecnie,m tj. R. S., E. G. [1] i K. M.. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia mają zatem granice powagi rzeczy osądzonej, jakie wyznaczyło rozstrzygnięcie w sprawie zakończonej wyrokiem z 19 grudnia 2017 r.
Z punktu pierwszego sentencji ww. orzeczenia Sądu. oraz jego uzasadnienia wynika, że przedmiotem kontroli Sądu było rozpoznanie przez Prezydenta [...] sprawy z wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...]".
Analiza powyższego wyroku oraz treść uzasadnienia przedmiotowej skargi, chociaż wskazano w niej, że dotyczy nieruchomości przy ul. [...]) nie budzi wątpliwości. Przedmiotem niniejszej skargi jest wniosek o odszkodowanie za ten sam grunt objęty dekretem z 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy ozn. hip. jako "[...]".
W sprawie niniejszej, jak i zakończonej wyrokiem z 19 grudnia 2017 r. przedmiot sprawy był więc tożsamy. Powyższy wyrok stał się prawomocny z dniem [...] lutego 2018 r. Powyższe dowodzi, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest tożsama zarówno pod względem podmiotów jak i przedmiotu ze skargą rozpoznaną powyższym prawomocnym wyrokiem. Zatem sprawa objęta obecnie rozpoznawaną skargą została już prawomocnie osądzona.
Na marginesie wskazać należy, że strony mogą dochodzić ochrony prawa do wykonania wyroku Sądu na mocy art. 154 ppsa.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.