Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości.
Wyznaczony z urzędu (na podstawie prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 lutego 2008 r.) adwokat M. S. pismem z dnia 3 lipca 2008 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, w tym również 17 złotych tytułem uiszczenia opłaty skarbowej od złożonego do akt pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wniosku adwokat wskazał na wykonane w toku postępowania czynności oraz oświadczył, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nie zostały dotychczas zapłacone.
W tym stanie sprawy stwierdzono co następuje.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.
W rozpoznawanej sprawie stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. Stawka ta jest adekwatna do nakładu pracy wykonanej w toku postępowania przez pełnomocnika i nie wymaga podwyższenia. Niezbędne udokumentowane wydatki adwokata wyniosły zaś 17 złotych (kwota opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 28 września 2002 r., należało orzec jak w sentencji postanowienia.