Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 20 września 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 113/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 20 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi E. N. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

E. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego ustanowienia prawa użytkowania wieczystego.

Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Kodeks postępowania administracyjnego w art. 37 § 1 stanowi, że w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Oznacza to, że w niniejszej sprawie wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy.

Wskazać należy, że wezwaniem z dnia 16 sierpnia 2006 r. Sąd zobowiązał E. N. do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi informacji czy przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu złożyła zażalenie w trybie art. 37 kpa. Skarżąca nie wykonała w terminie wezwania. Natomiast w skierowanym do Sądu piśmie z dnia 21 lipca 2006 r. Prezydent W. poinformował, że skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 kpa i nie wniosła zażalenia do organu drugiej instancji to jest do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..

Skoro skarżącej przysługiwało prawo wniesienia zażalenia w trybie art. 37 kpa z którego to prawa E. N. nie skorzystała, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.