Uzasadnienie
I. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Skarbu Państwa. W jej treści zwróciła się o zobowiązanie organu do merytorycznego zakończenia sprawy nr [...], która dotyczyła realizacji decyzji [...] Urzędu Wojewódzkiego w G. z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...].
Powołaną decyzją [...] Urząd Wojewódzki w G. orzekł o prawie do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez Z. C. w Gminie L., powiat B., województwo [...] nieruchomości oznaczonej jako posiadłość "[...]" na rzecz I. C., E. L. i E. O. Mimo, iż I. C., E. L. i E. O. wypłacono orzeczoną rekompensatę skarżąca uważa, że została pokrzywdzona, bowiem wypłacona kwota została zwaloryzowana jedynie w oparciu o wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych przewidziany przez przepisy ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 169, poz. 1418) oraz przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115, poz. 741). Jej zdaniem waloryzacja powinna uwzględniać nowy wskaźnik zmian cen nieruchomości ogłoszony przez Prezesa GUS.
Skarżąca podkreśliła, że Ministerstwo Skarbu Państwa nie podjęło żadnych skutecznych działań mających na celu rozpoznanie jej wniosku, a jedynie ograniczyło się do stwierdzenia, że w chwili obecnej nie ma możliwości prawnych stosowania przez wojewodów i Bank Gospodarstwa Krajowego przy waloryzacji nieruchomości i rekompensat innego wskaźnika niż wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych.
W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ zaznaczył, że nie jest uprawniony do dokonywania waloryzacji rekompensat z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, bowiem czynności tych dokonuje Bank Gospodarstwa Krajowego. Zatem zgłoszony wobec niego przez I. C. zarzut bezczynności jest bezzasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4.
Jak wskazano już wcześniej I. C. zarzuca Ministrowi Skarbu Państwa bezczynność polegającą na niedokonaniu waloryzacji wypłaconej m. in. na jej rzecz rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami RP.
Stanowiący materialno prawną podstawę dla tego rodzaju czynności przepis art. 17 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w ust. 1 i w ust. 5 wyraźnie wskazuje, że upoważnionym zarówno do wypłaty jak i do waloryzacji rekompensaty jest wyłącznie Bank Gospodarstwa Krajowego. Tym samym powołana ustawa nie przyznaje Ministrowi Skarbu Państwa kompetencji w tym zakresie. Zauważyć również należy, że wpłata rekompensaty jest czynnością materialno - techniczną i dlatego nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Wprawdzie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszcza zaskarżalność innych niż decyzje i postanowienia aktów i czynności, niemniej przez "czynność" w ujęciu tego przepisu należy rozumieć czynność materialno-techniczną z zakresu administracji publicznej, podjętą przez organ administracji publicznej, dotyczącą stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Czynność wypłaty i waloryzacji świadczenia dokonana przez Bank, który nie jest organem administracji publicznej, nie ma takiego waloru.
Uznać zatem należało, że zaskarżenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie aktu bezczynności waloryzacji kwoty rekompensaty, dokonywanej przez Bank Gospodarstwa Krajowego, która to czynność nie mieści się w katalogu spraw podlegających zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego wymienionych enumeratywnie w art. 3 § 2 cytowanej ustawy, uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.