Uzasadnienie
T. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury. Skarżąca zarzuciła organowi rażące naruszenie prawa polegające na nierozpoznaniu w terminie wyznaczonym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego wniosku [...] Szpitala [...] w L. z dnia 8 lutego 2007 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi lub o umorzenie postępowania sądowego wyjaśniając, że w dniu [...] kwietnia 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję z [...] stycznia 2007 r., nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. L. z dnia [...] listopada 1950 r., nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] nr [...], stanowiącej współwłasność M. i J. małż. A. oraz A. i C. z O. małż. M. oraz utrzymującego je w mocy orzeczenia Prezydium Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 1952 r., nr [...].
Mając na uwadze wyjaśnienia organu Sąd zwrócił się do skarżącej z zapytaniem czy wobec wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. podtrzymuje skargę na bezczynność.
W odpowiedzi na wezwanie T. K. w piśmie z k – 12 oświadczyła, że rezygnuje z podtrzymywania skargi na bezczynność Ministra Infrastruktury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W sprawie niniejszej, mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.