Uzasadnienie
W dniu 5 lipca 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem Prezydenta W. - skarga E.D. na bezczynność tego organu w sprawie dotyczącej ustanowienia użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej hipotecznie jako "[...] (powinno być [...]) z [...]".
Skarżąca podała w uzasadnieniu, że wyrokiem z dnia 20 lipca 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2000 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] września 2000 r., nr [...], odmawiające ustanowienia użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości. Wyrok ten Prezydent W. otrzymał w dniu 18 lutego 2004 r. Mimo wniesionej przez stronę w dniu 26 kwietnia 2004 r. skargi na bezczynność do Wojewody [...] do dnia wniesienia niniejszej skargi sprawa nie została rozpatrzona. Z przedstawionych względów E.D. domagała się zobowiązania organu pierwszej instancji do wydania decyzji w sprawie.
Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Organ potwierdził, że w dniu 24 lutego 2004 r. otrzymał odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2003 r., sygn. akt I SA 1529/03 wraz z aktami nieruchomości, której dotyczy postępowanie, lecz stwierdził, że jego zdaniem nie pozostaje w bezczynności. Podjęto bowiem szereg czynności zmierzających do rozpatrzenia wniosku W.K. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego (dawniej prawa własności czasowej) do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (obecnie [...]) oznaczonej hip. "[...]" – m.in. wystąpiono w dniach 13 i 23 kwietnia 2004 r. do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami, Geodezji i Katastru w Dzielnicy [...] oraz w dniu 19 kwietnia 2004 r. do Ministra Spraw Zagranicznych. Pismem z dnia 14 lipca 2004 r. skierowanym do [...] Urzędu Wojewódzkiego i przesłanym stronie do wiadomości poinformowano o okolicznościach uzasadniających ustalenie terminu załatwienia sprawy.
Organ wywiązał się zatem z obowiązków przewidzianych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie terminowości załatwiania spraw, a przedłużające się postępowanie było spowodowane koniecznością zgromadzenia i rozpatrzenia całości materiału dowodowego. Zauważono ponadto, że organ wyższego stopnia nie wydał w sprawie postanowienia uznającego zażalenie na bezczynność organu pierwszej instancji za uzasadnione i wyznaczającego dodatkowy termin na wydanie orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Poza sporem pozostaje okoliczność, że Prezydent W. jako organ właściwy do rozpatrzenia w pierwszej instancji wniosku W.K. o ustanowienie prawa własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego) do gruntu przedmiotowej nieruchomości przy piśmie Wojewody [...] z dnia 18 lutego 2004 r., które wpłynęło 24 lutego 2004 r. otrzymał odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2003 r., sygn. akt I SA 1529/03 wraz z aktami sprawy. Wobec tego, że powołanym wyrokiem uchylona została decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2000 r., nr [...] i poprzedzająca ją decyzja Starosty Powiatu W. z dnia [...] września 2000 r., nr [...], po stronie Prezydenta W. jako właściwego w sprawie organu powstał obowiązek załatwienia bez zbędnej zwłoki sprawy ze wskazanego na wstępie wniosku (art. 35 § 1 kpa).
Zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Art. 36 § 1 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki i wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Zauważyć trzeba, że Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z akt tych wynika, że dopiero po piśmie ponaglającym skarżącej, które wpłynęło w dniu 1 kwietnia 2004 r. Urząd W. podjął czynności w sprawie. W dniu 13 kwietnia 2004 r. zwrócono się do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami, Geodezji i Katastru tego Urzędu w Dzielnicy [...] o przesłanie informacji z ewidencji gruntów, a w dniu 19 kwietnia 2004 r. do Ministra Spraw Zagranicznych o udzielenie informacji na jakie cele wykorzystywana jest przedmiotowa nieruchomość, na podstawie jakiego tytułu prawnego i nadesłanie stosownych dokumentów.
Ponadto 23 kwietnia 2004 r. skierowano do wymienionego wcześniej Delegatury Biura pytanie, czy istnieje możliwość wydzielenia gruntu, którego dotyczy wniosek z działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]. O czynnościach tych poinformowano w dnia 23 kwietnia 2004 r. skarżącą, podając jednocześnie, że decyzja w sprawie podjęta zostanie do końca września 2004 r.
Z akt sprawy nie wynika, by w późniejszym czasie podejmowano w sprawie dalsze czynności zmierzające do jej załatwienia.
Na przekazane przez [...] Urząd Wojewódzki w W. w dniu 19 maja 2004 r. pismo, do którego dołączono skargę E.D. na bezczynność Prezydenta W., udzielono odpowiedzi w dniu 14 lipca 2004 r., już po wpłynięciu adresowanej do Sądu skargi na bezczynność organu, w piśmie tym powołanie się na konieczność uzyskania nowych dokumentów, nie wskazano nowego terminu załatwienia sprawy.
W świetle przedstawionego wyżej toku postępowania prowadzonego przez Prezydenta W. zarzut bezczynności uznać należało za uzasadniony, bowiem w postępowaniu tym organ naruszył powołane wcześniej przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące terminów załatwiania spraw.
Wobec powyższego na podstawie art. 149 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązano organ do rozpatrzenia wniosku w terminie wskazanym w sentencji wyroku, o kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 tej ustawy.