Uzasadnienie
W.W. pismem z dnia 4 lipca 2006 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nierozpoznania zażalenia na postanowienie Wójta Gminy O. z dnia [...] kwietnia 2006 r. stwierdzające, że wniosek dłużnika – W.W. o zawieszenie i wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] października 1999 r., obejmującego zaległą opłatę adiacencką, jest bezpodstawny.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze W. wniosło o umorzenie postępowania wskazując, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] rozpoznało zażalenie skarżącego na postanowienie Wójta Gminy O. z dnia [...] kwietnia 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.
Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] rozpoznało zażalenie skarżącego z dnia 26 kwietnia 2006 r. na postanowienie Wójta Gminy O. z dnia [...] kwietnia 2006 r. stwierdzające, że wniosek dłużnika – W.W. o zawieszenie i wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] października 1999 r., obejmującego zaległą opłatę adiacencką, jest bezpodstawny. Oczywiste zatem jest, że w dniu składania skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. w dniu 4 lipca 2006 r. W.W. miał podstawy do żądania usunięcia stanu bezczynności. Zaznaczyć bowiem trzeba, że stosownie do art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Stosownie zaś do art. 35 § 3 kpa w związku z art. 144 kpa załatwienie sprawy w postępowaniu zażaleniowym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania zażalenia. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie rozpoznało zażalenia W.W. we wskazanym miesięcznym terminie. Jednakże w dacie orzekania przez Sąd stan bezczynności już nie istniał. Rozstrzyganie o bezczynności organu stało się więc bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3, art. 200 i art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.