Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 lipca 2016 r. P. W., A. L., E. S., L. B. i M. S.., reprezentowani przez radcę prawnego M. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponownie rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Kolegium z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], o odmowie podjęcia postępowania zawieszonego postanowieniem Kolegium z dnia [...] września 2011 r., nr [...], w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej miasta W. z sierpnia 1951 r., odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...], w części nieruchomości stanowiącej mienie komunalne tj. działek [...] i [...] z obrębu [...].
Następnie pismem z dnia 7 września 2016 r. pełnomocnik skarżących na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm..), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.