Uzasadnienie
ISAB/Wa 12/04
W skardze do sądu administracyjnego na bezczynność organów administracji S. O. podała, że organy te nie wydają decyzji w przedmiocie zwrotu nieruchomości przy ul. [...] w W. o powierzchni [...] m2 w W., wywłaszczonej orzeczeniem Prezydium Rady Narodowej [...] W. z dnia [...] lipca 1953 r. Starania o odzyskanie nieruchomości zostały rozpoczęte wnioskiem z dnia [..] marca 1991 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w W. decyzją z dnia [...] lipca 1997 r. odmówił zwrotu tej nieruchomości, a Wojewoda [...] decyzją z [...] września 1997 r. uchylił tę decyzję z powodu niepełnego wyjaśnienia sprawy i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Od tej daty nie ma rozstrzygnięcia w sprawie.
Skarżąca pismem z dnia 3 marca 2004 r. uzupełniła skargę i nadesłała m.in. kserokopię pisma do Urzędu Wojewódzkiego z [...] maja 1998 r, w którym zarzuca organom, że po wydaniu decyzji przez Kierownika Urzędu Rejonowego i Wojewody [...] nadal nie ma decyzji w sprawie zwrotu nieruchomości.
Odpowiadając na wezwanie Sądu o sprecyzowanie skargi S. O. w piśmie z dnia [...] marca 2004 r. oświadczyła, że skarga dotyczy bezczynności organów kompetentnych w sprawie zwrotu nieruchomości, którym to organem jest aktualnie Prezydent [...] W. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] W. wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania przez skarżącą środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, w tym przypadku Wojewody [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracyjnej obejmuje także bezczynność organów w przypadku niewydania decyzji administracyjnej, postanowień na które służy zażalenie albo kończących postępowanie w sprawie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych niż wymienione wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżąca domagała się zobowiązania Prezydenta [...] W. do wydania decyzji w sprawie zwrotu nieruchomości, a więc w sprawie załatwianej w trybie postępowania administracyjnego na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wobec tego skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w tej sprawie była dopuszczalna.
Sąd przyjął, że skarżąca - wbrew stanowisku Prezydenta [...] W. -wyczerpała tryb określony w art. 37 k.p.a. Pismo z dnia [..] maja 1998 r., adresowane do Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie, w którym skarżąca powołuje m.in. art. 36 i 37 k.p.a. i wnosi o niezwłoczne rozstrzygnięcie w sprawie zwrotu nieruchomości - jest w istocie zażaleniem, o jakim mowa w art. 37 k.p.a.
Jak wynika z kserokopii pisma [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] stycznia 1999 r. do Starosty Powiatu [...] akta sprawy dotyczące zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul.[...], kw [...], pow. [...] m2, zostały przekazane Staroście Powiatu [...] jako organowi właściwemu - art. 137 pkt 37 ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 668) - w celu "uzupełnienia postępowania wyjaśniającego lub podjęcia stosownej decyzji, o ile uzasadnia to zgromadzony materiał dowodowy". Kolejnym pismem w sprawie jest pismo Starosty Powiatu [...] z dnia [..] września 1999 r. adresowane do skarżącej, w którym organ ten występuje o sprecyzowanie roszczeń - zwrot nieruchomości, czy odszkodowanie. Pismem z dnia [...] października 1999 r., skarżąca poinformowała organ, że jej żądanie dotyczy zwrotu nieruchomości.
Z powyższego wynika, że przynajmniej od daty ostatnio powołanego pisma organ wiedział, jakiego rozstrzygnięcia domaga się skarżąca. Oznacza to, że Prezydent [...] W. w sposób oczywisty naruszył przepisy o terminach załatwiania spraw i dlatego Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 149 i 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.