Uzasadnienie
Pismem z 15 grudnia 2015 r. (data wpływu do organu) P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Prezydenta m. [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...].
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Prezydent m. [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] wyznaczył nowy termin (do dnia 31 grudnia 2015 r.) załatwienia spraw wniosków P. S. o wygaszenie, sprostowanie błędów pisarskich, wyjaśnienie wątpliwości co do treści, stwierdzenie nieważności postanowienia nr [...] oraz wniosków o wygaszenie, sprostowanie błędów pisarskich, wyjaśnienie wątpliwości co do treści, stwierdzenie nieważności decyzji nr [...].
W dniu 9 listopada 2015 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie Prezydenta m. [...]z dnia [...] listopada 2015 r., a pismem z 15 grudnia 2015 r. (data wpływu do organu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia przedmiotowego zażalenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wskazując że nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu przedmiotowego zażalenia, ponieważ postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność przedmiotowego zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie.
Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić, czy organ administracji, załatwiając sprawę, podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, który to obowiązek wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7, 12 § 1 i art. 77 § 1 kpa. Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem w celu załatwienia sprawy w terminie.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 144 kpa do zażaleń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań, w tym art. 35 § 3 kpa, zgodnie z którym załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od daty otrzymania odwołania.
Zażalenie w niniejszej sprawie wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu 9 listopada 2015 r., zaś orzeczenie tego organu zostało wydane w dniu [...] grudnia 2015 r. Organ II instancji zachował został więc miesięczny termin określony w art. 35 § 3 kpa, a zatem nie można temu organowi zarzucić bezczynności w rozpatrzeniu niniejszego zażalenia. Tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy bowiem do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia przez organ sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Taka sytuacja nie miała natomiast miejsca w rozpatrywanej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.) orzekł jak w sentencji.