Uzasadnienie
Uzasadnienie
W skardze na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie bezpłatnego przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] H.K. podała, że użytkowanie wieczyste tej nieruchomości zostało ustanowione na podstawie decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1962 r. i ujawnione w księdze wieczystej nr [...]. O przekształcenie tego prawa w prawo własności wystąpiła w 1998 r. i mimo zapewnień organu o rozpatrzeniu wniosku do 31 grudnia 2003 r. – sprawa nie została załatwiona.
Odpowiadając na skargę Prezydent W. poinformował, że w dniu 11 maja 2004 r. wszczęte zostało z urzędu postępowanie w sprawie nabycia tej nieruchomości przez skarżącą na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.). Obecnie obowiązują dwie regulacje dotyczące przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. Mimo złożenia przez skarżącą wniosku w trybie ustawy z 4 września 1997 r., organ powinien najpierw zakończyć postępowanie na podstawie ustawy z 26 lipca 2001 r. Przed wydaniem decyzji na tej podstawie – zgodnie z rozporządzeniem Ministra Skarbu Państwa z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie szczegółowego trybu wydawania decyzji o nabyciu przez użytkowników lub współużytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne (Dz. U. Nr 205, poz. 1991 ze zm.) – organ sporządza wykaz nieruchomości, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy.
Wykaz ten sporządza się do 18 grudnia 2004 r. Dopiero po upływie 30 dni od dnia wyłożenia wykazu do publicznego wglądu można składać zastrzeżenia również w terminie 30 dni. Upływ tych terminów spowoduje, że organ będzie mógł wydać decyzję w przedmiocie nabycia prawa własności. Wobec tego, że wskazane terminy nie upłynęły – organ nie pozostaje w zwłoce, zaś skarga podlega oddaleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie zaś z § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego przewiduje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie tego środka jest jednym z warunków uznania przez sąd administracyjny, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna.
W niniejszej sprawie skarżąca nie wniosła zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W., co zostało potwierdzone przez skarżącą na rozprawie.
W związku z powyższym skarga, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozstrzygnięcie to nie pozbawia skarżącej możliwości wniesienia ponownej skargi w tym przedmiocie, po uprzednim wniesieniu zażalenia w trybie art. 37 k.p.a.