Uzasadnienie
W dniu 7 marca 2005 r. K. M. działający w imieniu M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie braku rozstrzygnięcia w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], działka nr [...].
Wezwaniem z dnia 24 sierpnia 2005 r. Sąd zobowiązał M. M. do podania czy popiera skargę na bezczynność Prezydenta W. wniesioną przez jej brata stryjecznego - K. M. w dniu 7 marca 2005 r., a jeżeli tak, to wezwał ją do podpisania skargi. Jednocześnie Sąd poinformował skarżącą, że K. M. nie spełnia przesłanek wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do bycia jej pełnomocnikiem w postępowaniu sądowo – administracyjnym oraz wezwał ją ponownie do udzielenia informacji czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła ona zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na bezczynność Prezydenta W. w sprawie braku rozstrzygnięcia sprawy zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...].
Pismem z dnia 30 sierpnia 2005 r. skarżąca oświadczyła, że nie popiera skargi na bezczynność Prezydenta W. wniesionej przez jej pełnomocnika K. M. w dniu 7 marca 2005 i jednocześnie wnosi o jej wycofanie. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że ani ona ani jej pełnomocnik przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie składali do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargi na bezczynność Prezydenta W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Wobec cofnięcia skargi przez stronę skarżącą postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.