Uzasadnienie
P. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...]
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 5 września 2016 r. wezwano pełnomocnika organu do nadesłania całości akt administracyjnych sprawy, ewentualnie wskazania sygnatury sprawy, w której znajdują się przedmiotowe akta administracyjne. W załączeniu do pisma z dnia 4 października 2016 r. Kolegium nadesłało żądane dokumenty.
Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia akt administracyjnych poprzez nadesłanie: orzeczenia Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] wraz z dowodami doręczenia, wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2015 r. o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Prezydenta [...], pisma skarżącego z dnia [...] października 2015 r. stanowiącego wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem ww. skargi na bezczynność oraz orzeczenia SKO w [...] wydanego na skutek złożonego wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Prezydenta [...]. W odpowiedzi SKO nadesłało żądane dokumenty, wskazując jednocześnie, że w bazie danych brak jest wniosku z dnia [...] sierpnia 2015 r. (brak wpływu) o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji nr [...].
Kolejnym zarządzeniem z dnia 23 marca 2017 r. wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia akt administracyjnych poprzez nadesłanie przedmiotowego wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydenta [...] nr [...], informując jednocześnie, że uprzednio nadesłano wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydenta [...] nr [...]. W odpowiedzi organ wskazał, że do Kolegium nie wpłynął wniosek opisany w wezwaniu.
Następnie zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wniosku z dnia [...] sierpnia 2015 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] wraz z dowodem złożenia przedmiotowego wniosku w organie. Wezwanie odebrane w dniu 19 maja 2017 r. pozostało bez odpowiedzi ze strony skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie wskazać należy, że skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w sprawach indywidualnych, jak również w sprawach dotyczących innych niż ww. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kpa oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, czyli w granicach zakreślonych przez art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako: "ppsa". Na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i 3 ppsa sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Sąd rozpoznaje skargę na bezczynność jedynie wówczas, gdy organ był obowiązany do wydania decyzji, postanowienia oraz innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 ppsa). Ewentualne stwierdzenie bezczynności skutkuje zobowiązaniem organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności.
Jak wynika z pism SKO w [...] z dnia 10 marca 2017 r. i z dnia 6 kwietnia 2017 r. do Kolegium nie wpłynął wniosek skarżącego [...] sierpnia 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...]. Skoro organ twierdzi, że skarżący nie złożył wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, a skarżący nie nadesłał dowodu doręczenia wskazanego wniosku do organu, to Sąd uznał, że strona nie wykazała, iż wniosek wszczynający przedmiotowe postępowanie został wniesiony do organu i zostało zainicjowane postępowanie administracyjne.
Wobec braku wniosku skarżącego inicjującego postępowanie, organ nie mógł rozstrzygnąć sprawy na drodze postępowania administracyjnego, a zatem nie można mu czynić zarzutu bezczynności w tym zakresie.
Z powyższych względów skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.