Uzasadnienie
A. P. złożył skargę, w której wnosił o zobowiązanie Dyrektora Generalnego Służby Więziennej do wydania decyzji w sprawie przydzielenia skarżącemu lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu skargi podał, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r. Dyrektor Generalny Służby Więziennej odmówił mu przydzielenia lokalu mieszkalnego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2001 r. Wyżej wymienione decyzje zostały uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2003 r. (sygn. akt I SA 2957/01). W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego o przydzielenie lokalu mieszkalnego winien być ponownie rozpatrzony przez organ na podstawie aktualnego stanu prawnego.
Pismem z dnia 22 grudnia 2003 r. skarżący został wezwany przez organ do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie lokalu, o którego przydzielenie występuje.
Pismem z dnia 22 grudnia 2003 r. skarżący poinformował organ, że wezwanie z dnia 22 grudnia 2003 r. jest sprzeczne z treścią art. 64 § 2 kpa, sprzeczne z przepisami ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 lutego 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater oraz norm powierzchni mieszkalnej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej i członkom ich rodzin (Dz. U. Nr 35, poz. 304).
Pismem z dnia 22 stycznia 2004 r. organ poinformował skarżącego, że pozostawia sprawę bez rozpoznania.
W dniu 14 maja 2004 r. skarżący na zasadzie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w drodze wydania odpowiedniej decyzji administracyjnej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Służby Więziennej podał, że wniosek o przydział lokalu mieszkalnego składany przez A. P. w sytuacji, gdy organ nie dysponował żadnym wolnym lokalem do zadysponowania, Centralny Zarząd Służby Więziennej pozostawił bez rozpoznania, z uwagi na brak skonkretyzowania żądania. W lutym oraz w maju 2004 r. Centralny Zarząd Służby Więziennej uzyskał dwa wolne lokale, które przydzielił innym funkcjonariuszom Centralnego Zarządu. A. P. odwołał się od tych decyzji. Obecnie Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. na skutek odwołania A. P. uchylił jedną z tych decyzji, natomiast odwołanie A. P. od drugiej decyzji jest aktualnie rozpatrywane przez Ministra Sprawiedliwości.
W związku z toczącymi się postępowaniami w sprawie przedmiotowych przydziałów nie można się zgodzić z twierdzeniem skarżącego o bezczynności Dyrektora Generalnego Służby Więziennej.
Ponadto w dniu [...] lipca 2004 r. Dyrektor Generalny Służby Więziennej wydał decyzję adresowaną bezpośrednio do A. P., odmawiającą przyznania mu wnioskowanych lokali.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga nie mogła być uwzględniona.
Sąd administracyjny jest władny zobowiązać organ administracji publicznej do wydania określonego aktu administracyjnego tylko wtedy, gdy jego wydanie jest obligatoryjną konsekwencją zakończenia postępowania administracyjnego.
Postępowanie z wniosku A. P. z dnia 22 czerwca 2001 r. i 18 lipca 2001 r. o przydział lokalu mieszkalnego zakończone zostało na podstawie art. 64 § 2 kpa pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, o czym skarżący został poinformowany w piśmie z dnia 22 stycznia 2004 r., a więc przed wniesieniem skargi na bezczynność.
Sąd w niniejszej sprawie, ze skargi na bezczynność organu nie jest władny oceniać zgodności z prawem postępowania w sprawie z wniosku o przydział lokalu mieszkalnego.
Stwierdzić jednak należy, że uprawnienie funkcjonariusza, do otrzymania lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej może być zrealizowane również w formie zastępczej poprzez przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu, zaś w przypadku braku możliwości przyznania lokalu przyznaje się równoważnik pieniężny za brak mieszkania, zgodnie z art. 89 § 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 ze zm.).
Skarżący A. P. na rozprawie przed sądem oświadczył, że pobiera równoważnik za brak lokalu.
W tej sytuacji sąd nie dopatrzył się bezczynności Dyrektora Generalnego Służby Więziennej i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.