Uzasadnienie
S. K. w dniu 21 czerwca 2006 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty W. w postępowaniu o zwrot nieruchomości wywłaszczonej, położonej w W. przy ul. [...].
W skardze S.K. podniósł, że sprawa zwrotu przedmiotowej nieruchomości toczy się przed Starostą W. od maja 2005 r. Przy czym w dniu 6 stycznia 2006 r. H. S. i S. K. wnieśli zażalenie na bezczynność Starosty wskazując, że starosta pomimo upływu ustawowych terminów nie rozstrzygnął sprawy. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], wyznaczył starości dodatkowy termin na załatwienie sprawy do dnia 31 maja 2006 r. Pomimo upływu dodatkowego terminu sprawa nie została rozpatrzona.
W odpowiedzi na skargę Starosta W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że sprawa nie została załatwiona z uwagi na konieczność zlecenia uprawnionemu geodecie wykonanie opracowania, z którego będzie wynikało, w jakim obrębie ewidencyjnym znajdowały się wywłaszczone działki. Organ wskazał, iż w dniu 20 czerwca 2006 r. zlecił uprawnionemu geodecie ustalenie położenia nieruchomości wskazanej w akcie własności ziemi z dnia 1 sierpnia 1972 r., ponieważ w sprawie konieczne jest doprecyzowanie położenia nieruchomości w celu określenia przedmiotu postępowania.
W trakcie postępowania skarżący złożył dodatkowe wyjaśnienia (pisma z dnia 18 września 2006 r. oraz z dnia 25 września 2006 r.), w których stwierdził, iż okoliczność związana z brakiem obrębu ewidencyjnego nie powinna mieć żadnego wpływu na przedłużanie postępowania, ponieważ wskazany obręb "[...]" to późniejszy obręb [...] oraz [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 1 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny obejmuje także bezczynność organów, polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej.
Zgodnie z art. 35 § 3 i 5 oraz art. 37 § 2 w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) wydanie przez organ I instancji decyzji w sprawie szczególnie skomplikowanej winno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania administracyjnego bądź w dodatkowym terminie do załatwienia sprawy, wyznaczonym w postanowieniu organu wyższego stopnia, wydanym na skutek wniesienia przez stronę zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Do powyższych terminów nie wlicza się okresów zawieszenia postępowania oraz opóźnień spowodowanych z przyczyn niezależnych od organu.
Z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na bezczynność organu, w trybie art. 37 § 1 Kpa i Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], wyznaczył starości dodatkowy termin na załatwienie sprawy do dnia 31 maja 2006 r.
Pomimo upływu, wynikającego z art. 35 § 3 Kpa. maksymalnego terminu 2 miesięcy na załatwienie sprawy prowadzonej od maja 2005 r. oraz upływu dodatkowego terminu starosta jednak nadal nie wydał decyzji w tej sprawie.
Sąd nie podziela argumentów przytoczonych przez Starostę W. w odpowiedzi na skargę. W ocenie Sądu gromadzenie materiału dowodowego po jego upływie, nie stanowi przesłanki usprawiedliwiającej bezczynność organu, w rozumieniu powołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 8, świadczy natomiast o naruszeniu przez Starostę - wynikającej z art. 12 k.p.a. - zasady ogólnej szybkości i ekonomiki postępowania administracyjnego. Organ pozostaje w bezczynności, znacznie przekraczającej terminy załatwiania spraw szczególnie skomplikowanych. Mając nawet na względzie szczególnie złożony charakter sprawy i konieczność dokładnego ustalenia przedmiotu wniosku, to jednak okres 13 miesięcy lat w trakcie których prowadzone jest postępowanie znacznie przekracza ustawowy termin do załatwienia sprawy.
Podnoszone przez organ problemy ze zgromadzeniem dokumentacji geodezyjnej, w przedstawionych okolicznościach sprawy, nie mogą sanować przekroczenia terminów załatwienia sprawy.
W świetle przedstawionego wyżej toku postępowania prowadzonego przez Starostę W. zarzut bezczynności uznać należało za uzasadniony, bowiem w postępowaniu tym organ naruszył powołane wcześniej przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące terminów załatwiania spraw.
Wobec powyższego na podstawie art. 149 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązano organ do rozpatrzenia wniosku w terminie wskazanym w sentencji wyroku, o kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 tej ustawy.