Uzasadnienie
Dnia 4 lipca 2006 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku dotyczącego ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...]. Skarga ta została wniesiona przez radcę prawnego M. R. pełnomocnika skarżącej. Od złożonej skargi nie został uiszczony wpis stały w wysokości 100 (stu) złotych (k-10).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 219 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Z treści przytoczonych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika więc obowiązek prawidłowego wniesienia opłaty stałej gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu. W wypadku zawodowych pełnomocników, takich jak adwokaci i radcy prawni, wykonanie tego obowiązku opatrzone jest rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub odrzucenia bez wezwania o uiszczenie takiej opłaty. Uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego może polegać zarówno na niewniesieniu takiej opłaty lub wniesieniu jej w wysokości innej niż określona w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) lub rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jak i na opłaceniu jej w znakach opłaty sądowej.
W rozpatrywanej sprawie złożona przez pełnomocnika skarga podlegała wpisowi stałemu (art. 231 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w wysokości 100 zł (§2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Pełnomocnik skarżącej, będący radcą prawnym składając skargę miał obowiązek opłacić gotówką - do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu – wpis od skargi w tej wysokości i we właściwej formie bez wezwania. Prawidłowość takiego stanowiska potwierdzona została wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05, publ. Dz. U. Nr 45, poz. 322). W pkt 3 tego orzeczenia Trybunał stwierdził, że §5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) jest niezgodny z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 2 Konstytucji. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik nie uiścił wpisu stałego od złożonej skargi. Oznacza to, że skarga ta nie została opłacona.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), postanowił jak w sentencji.