Uzasadnienie
D. V., A. P. i T. D. pismem z 20 kwietnia 2021 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu skargi wskazali, że z uwagi na brak podejmowanych działań przez organ, w dniu 10 kwietnia 2017 r. wnieśli zażalenie na jego bezczynność. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. uznał ww. zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do trzech miesięcy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (w dacie wnoszenia przez skarżących zażalenia na bezczynność -Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a." stanowił, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Obecnie przepis ten mówi zaś, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność).
Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący przed wniesieniem skargi z 20 kwietnia 2021 r. wystąpili – w trybie art. 37 § 1 K.p.a. – do Wojewody [...] z zażaleniem (lub ponagleniem) na niezałatwienie sprawy w terminie. W takiej sytuacji wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta [...] przez ww. osoby uznać należało za niedopuszczalne.
Wskazać jednocześnie należy, że za wyczerpanie trybu do wniesienia niniejszej skargi na bezczynność, przewidzianego w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., nie można uznać zażalenia z 10 kwietnia 2017 r., rozpoznanego przez Wojewodę [...] postanowieniem z [...] grudnia 2017 r., na które powołał się w skardze pełnomocnik skarżących. Jak bowiem wynika z akt sprawy, po wniesieniu tego zażalenia skarżący skorzystali już z prawa wniesienia do Sądu skargi z 15 maja 2018 r. na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. Wprawdzie postępowanie sądowe zainicjowane tą skargą zostało przez Sąd umorzone postanowieniem z 17 lipca 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 219/18 (na skutek cofnięcia skargi), to jednak nie sposób uznać, że to samo zażalenie z 10 kwietnia 2017 r. wyczerpywało tryb do wniesienia również kolejnej skargi w tym samym przedmiocie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.