Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 grudnia 2007 r. E. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji wywłaszczeniowej i przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha, w obrębie [...].
Wezwaniem z dnia 25 stycznia 2008 r. sygn. akt I SAB/Wa 13/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał E. A. do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni czy w związku z bezczynnością Wojewody Mazowieckiego w sprawie objętej skargą z dnia 12 grudnia 2007 r., skarżąca wnosiła w trybie art. 37 k.p.a. zażalenia do Ministra Budownictwa (obecnie Ministra Infrastruktury) jako organu wyższej instancji. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 11 lutego 2008 r., skarżąca poinformowała, że zażalenie na bezczynność Wojewody Mazowieckiego do Ministra Infrastruktury złożyła w dniu 8 lutego 2008 r., a o konieczności jego wniesienia dowiedziała się z pisma Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga E. A. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu, polegającą na niezajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w przypisanej prawem formie, np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji wywłaszczeniowej nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – tj. nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (Ministra Infrastruktury). Uczyniła to dopiero po złożeniu skargi, co potwierdziła w piśmie z dnia 11 lutego 2008 r. Wniesienie zaś skargi przed złożeniem ww. środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności.
W tym stanie sprawy, wobec niedopuszczalności skargi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.