Uzasadnienie
P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 15 grudnia 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że pismem z dnia 13 grudnia 2015 r. wezwał Kolegium do zaprzestania i usunięcia naruszeń prawa oraz, że do dnia wniesienia niniejszej skargi Kolegium nie wydało żadnego orzeczenia w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustanowionego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu.
W rozpoznawanej sprawie wynika z akt administracyjnych, że zażalenie skarżącego na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze załatwione postanowieniem tego organu z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], którym zaskarżone postanowienie zostało utrzymane w mocy. Postanowienie to skarżący odebrał osobiście w dniu 7 grudnia 2015 r. Skarga na bezczynność organu w rozpoznaniu zażalenia wpłynęła do organu 15 grudnia 2015 r. Wynika z tych ustaleń, że w dacie wnoszenia skargi organ nie był bezczynny, gdyż już 2 grudnia 2015 r. wydał postanowienie w przedmiocie zażalenia. Okoliczność ta była doskonale znana skarżącemu w dacie składania skargi na bezczynność, gdyż postanowienie odebrał 7 grudnia 2015 r., a mimo tego wniósł skargę na bezczynność, która ze względów wyżej wskazanych jest oczywiście bezzasadna.
Mając to na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.