Uzasadnienie
W dniu 3 czerwca 2008 r. E. B. i M. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty Powiatu O. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za grunt położony w O. zajęty pod drogę publiczną oznaczony jako działka nr [...] o pow. [...] m2.
W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu O. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że Starosta Powiatu O. w dniu 1 lipca 2008 r. wydał decyzję ustalającą odszkodowanie za przedmiotowy grunt, a zwłoka w załatwieniu sprawy wynikła z konieczności przeprowadzenia rozprawy z udziałem stron i biegłego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie mogła być uwzględniona.
Z akt sprawy wynika bowiem, że po wniesieniu przez E. i M. B. w dniu 3 czerwca 2005 r. skargi na bezczynność Starosty Powiatu O. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za grunt położony w O. zajęty pod drogę publiczną oznaczony jako działka nr [...] o pow. [...] m2. organ ten decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] rozpoznał wniosek skarżących i ustalił odszkodowanie za przedmiotowy grunt. Powyższa decyzja została doręczona skarżącym, co wynika z ich pisma z dnia 26 lutego 2009 r. (k-70).
Skoro w okresie między wniesieniem skargi, a rozpoczęciem rozprawy Starosta Powiatu O. załatwił wniosek E. i M. B. o ustalenie odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną, to organ uwzględnił skargę. W tej sytuacji stan bezczynności organu ustał, a zatem postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność Starosty Powiatu O. stało się bezprzedmiotowe.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.