Uzasadnienie
J. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Administracji i Spraw Wewnętrznych wnosząc o zobowiązanie tego organu do uznania uprawnienia skarżącego do przyznania mu lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz do zwrotu kaucji wpłaconej za mieszkanie przy ul. [...] w W. Skarżący wniósł ponadto o wymierzenie organowi grzywny w przypadku niezastosowania się do obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W uzasadnieniu skarżący podał, że w związku z przekazaniem osobie fizycznej budynku przy ul. [...] w W., w którym skarżący zajmował lokal nr [...], zwrócił się z odpowiednim wnioskiem do Komendanta Głównego Straży Granicznej, na który otrzymał niesatysfakcjonującą go odpowiedź. W tej sytuacji wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o przyznanie nowego lokalu mieszkalnego i o zwrot kaucji. W odpowiedzi skarżący otrzymał pismo Departamentu Kontroli MSWiA informujące o przekazaniu sprawy do Biura Administracyjno-Gospodarczego tegoż Ministerstwa. Mimo ponownego wystąpienia organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej odrzucenie wyjaśniając, że budynek przy ul. [...] pozostawał w zasobach komunalnych i w administracji Straży Granicznej. Na skutek procesu reprywatyzacji budynek został przekazany następcom prawnym byłych właścicieli, którzy z dniem [...] marca 2004 r. wypowiedzieli najemcom dotychczasową stawkę czynszu. Komenda Główna Straży Granicznej pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. poinformowała skarżącego o braku możliwości przydzielenia mu innego lokalu. Wystąpienia J. W. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji rozpatrzone zostały w trybie skargowym i w dniu [...] lipca 2004 r. w piśmie nr [...] organ ten podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie Komendanta Głównego Straży Granicznej. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie jest
I SAB/Wa 136/04 organem właściwym w sprawach przydziałów lokali na rzecz emerytów Straży Granicznej, niemniej podjął działania zmierzające do przekwaterowania przynajmniej części lokatorów do lokali zamiennych w ramach odzyskiwanych mieszkań pozostających w dyspozycji Zarządu Zasobów Mieszkaniowych MSWiA.
W tej sytuacji skarga na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji powinna być odrzucona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, co następuje:
Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dopuszcza skargę na bezczynność organu administracji w przypadku, gdy organ ten pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy. Z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowo określonym terminie organ nie podjął czynności zmierzających do rozpoznania sprawy albo wprawdzie prowadził postępowanie lecz nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub nie podjął stosownej czynności. Należy jednak zaznaczyć, że skarga na bezczynność może dotyczyć sprawy, w której organ zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo też zobowiązany jest podjąć czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie podniesiony został wobec Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zarzut bezczynności w sprawie załatwianej w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego "Skargi i wnioski". Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jej rozpatrzenie wykracza poza granice uprawnień sądu administracyjnego, który nie jest uprawniony do nadzorowania ani też kontrolowania sposobu załatwiania spraw toczących się w trybie skarg i wniosków.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.