Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 kwietnia 2009 r. H.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Skarżąca podniosła, że urzędnicy Urzędu Gminy w J. odmawiają realizacji wniosków z uwagi na wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie konstytucyjności przepisów ustawy umożliwiającej przekształcenie prawa.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta J. wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż zgodnie z dokumentami będącymi w posiadaniu Urzędu skarżąca nie jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości stanowiącej własność Gminy J. Brak jest również potwierdzenia aby złożyła ona w Urzędzie Gminy J. wniosek o przekształcenie prawa.
W piśmie procesowym z dnia 8 czerwca 2009 r. skarżąca podniosła, iż nie twierdziła, że jest osobiście użytkownikiem gruntu w J., a Urząd doskonale wie, że sprawa dotyczy działki jej syna - M. G. Zaznaczyła przy tym, że "jej skarga ma charakter ogólny bo dotyczy kilku obywateli J., którzy oczekują na realizację ich wniosków o przekształcenie". W tym stanie rzeczy pismem z dnia 3 sierpnia 2009 r. Sąd wezwał H. G. do wyjaśnienia czy skargę wnosi ona we własnym imieniu, czy też w imieniu syna, a jeśli tak do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa. W odpowiedzi na powyższe wezwania H.G. w piśmie z dnia 7 sierpnia 2009 r. wyjaśniła, że "skargę złożyła we własnym imieniu, chociaż za zgodą syna.
Ponadto chciała się upewnić czy Urząd Gminy J. działa zgodnie z prawem, zawieszając postępowanie w sprawie przekształcenia prawa użytkowania w prawo własności, uzasadniając to wystąpieniem do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie zgodności przedmiotowej ustawy z Konstytucją". Jednocześnie skarżąca wniosła o poinformowanie jej syna o trybie i czynnościach jakie winien on podjąć dla skutecznego załatwienia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Indywidualny charakter sprawy oznacza zaś, że dotyczy ona imiennie określonego pomiotu oraz konkretnych jego praw lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarżąca nie jest dysponentem prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Gminy J., które miałoby ulec przekształceniu i nie wnosiła o takie przekształcenie. Nie istnieje zatem indywidualna sprawa dotycząca sfery jej praw lub obowiązków, w której Burmistrz Miasta J. - jako organ gminy, władny jest i zobowiązany do podjęcia przewidzianego prawem rozstrzygnięcia. Skoro zaś w sprawie dotyczącej obowiązków lub praw skarżącej nie toczy się żadne postępowanie administracyjne i wszczęcia takiego postępowania strona od organu nie żądała, to brak jest przedmiotu, który mógłby podlegać kognicji sądu administracyjnego, a to oznacza niedopuszczalność wniesionej przez nią skargi. Oceny tej nie może zmienić podnoszona przez skarżącą okoliczność, że przed ww. organem toczą się postępowania w sprawach o dokonanie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu wszczęte wnioskami jej syna oraz innych osób. Skarżąca bowiem nie działa w niniejszej sprawie jako pełnomocnik wyżej wymienionych, ale wyłącznie we własnym imieniu, co potwierdziła w piśmie z dnia 7 sierpnia 2009 r. (k.39)
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.