Uzasadnienie
M. S. pismem z dnia 18 stycznia 2016 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia odwołania.
Odpowiadając na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że rozpoznał odwołanie M. S. i w dniu [...] lutego 2016 r. wydał decyzję nr [...], którą uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] oraz orzekł, iż zespół dworsko-parkowy położony w majątku [...], gm.[...], ozn. w geodezyjnym projekcie podziału, stanowiącym integralną część niniejszej decyzji jako działka nr [...] o pow. [...] ha oraz działka nr [...] o pow. [...]ha, stanowiącym byłą własność A. S., zapisany w dniu przejęcia na rzecz Skarbu Państwa w księdze wieczystej "[...]" – nie podpadał pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. Nr 3, poz. 13 ze zm.).
Pismem z dnia 25 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę M. S. z uwagi na wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi ww. decyzji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.