Uzasadnienie
A. B., A. B., M. P., K. C., M. C. – reprezentowany przez brata K. C., S. Y., M. C. i R. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania ich wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...], ozn. nr hip. " [...], zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2011 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżących do uiszczenia wpisu od skargi. W następstwie zarządzenia skarżący nadesłali do Sądu pismo z 2 czerwca 2011 r. w którym poinformowali, że cofają skargę w sprawie niniejszej w związku z wydaniem decyzji przez Prezydenta [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż A. B., A. B., M. P., K. C., M. C. – reprezentowany przez brata K. C., S. Y., M. C. i R. C. w sposób skuteczny cofnęli skargę. Analiza całokształtu okoliczności w sprawie pozwala na stwierdzenie, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy rozstrzygnięcia dotkniętego wadą nieważności.
Uznając zatem cofnięcie skargi za dopuszczalne, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.