Uzasadnienie
Dnia 15 stycznia 2006 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga K. P. na bezczynność Ministra Budownictwa w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2006 r. stwierdzającej nieważność orzeczenia wywłaszczeniowego z dnia [...] maja 1971 r. w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w K. [...].
Z akt sprawy oraz treści skargi wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lipca 2005 r. sygn. akt I SAB/Wa 59/05, po rozpoznaniu skargi K. P. na bezczynność Ministra Infrastruktury, zobowiązał organ do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego orzeczenia sądu. Minister Transportu i Budownictwa dnia [...] stycznia 2006 r. wydał decyzję stwierdzającą nieważność orzeczenia wywłaszczeniowego z dnia [...] maja 1971 r. w części dotyczącej nieruchomości położonej w K. [...], oznaczonej obecnie nr ewidencyjnym [...] i nr [...]. Pismami z dnia 18 i 23 stycznia oraz 6 lutego 2006 r. strony postępowania złożyły wnioski o ponowne rozpatrzenie tej sprawy. Pismem z dnia 27 grudnia 2006 r. K. P. zwrócił się do Ministra Budownictwa o rozpatrzenie złożonych wniosków i wydanie końcowej decyzji administracyjnej.
Jak wynika z treści skargi, do dnia jej złożenia (t.j. do dnia 15 stycznia 2006 r.), ponowna decyzja Ministra nie została wydana, czyli organ ten pozostawał w zwłoce. W tej sytuacji skarżący uznał złożoną skargę za całkowicie uzasadnioną.
W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w toku postępowania odwoławczego zmarła A. W., będąca stroną postępowania, co spowodowało konieczność ustalenia następców prawnych, które przedłużyło postępowanie odwoławcze. Następnie w dniu 6 lutego 2007 r. Minister Budownictwa, po rozpatrzeniu złożonych wniosków i całości akt sprawy wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przede wszystkim wyjaśnić należy, że bezczynność organu administracji ma miejsce wówczas, gdy w terminie wynikającym z przepisów prawa (art. 35 i art. 36 kpa) organ nie podejmuje żadnej czynności w danej sprawie lub wprawdzie te czynności podejmuje, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub innego wymaganego przepisami prawa aktu. W niniejszej sprawie skarżący zarzucił organowi odwoławczemu bezczynność w sprawie rozpoznania wniosków stron o ponowne rozpatrzenie sprawy. Obecnie zarzut ten nie może zostać uznany za zasadny. Jak wynika z nadesłanych akt sprawy, Minister Budownictwa po rozpatrzeniu wniosków stron o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2006 r. stwierdzającą nieważność orzeczenia wywłaszczeniowego z dnia [...] maja 1971 r. w kwestionowanej części.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż w sprawach dotyczących rozpoznawania skarg na bezczynność organów administracji publicznej Sąd orzeka biorąc za podstawę stan rzeczy (prawny i faktyczny) istniejący w chwili zamknięcia rozprawy (a nie w chwili złożenia skargi), a ściślej zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie orzeczenia (np. wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1998 r. sygn. akt I SAB/Gd 29/96, niepubl., wyrok NSA z dnia 16 września 1998 r. sygn. akt IV SAB 37/97, niepubl.). Celem skargi na bezczynność nie jest bowiem samo stwierdzenie, iż organ administracji pozostawał w bezczynności, lecz spowodowanie ustania stanu bezczynności. Podkreśla to art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zgodnie z którym w wyroku Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy może tylko zobowiązać organ administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W związku z powyższym należało uznać, że w rozpatrywanej sprawie postępowanie ze skargi na bezczynność, na skutek wydania decyzji administracyjnej przez organ odwoławczy przed rozpatrzeniem przez Sąd złożonej skargi, stało się bezprzedmiotowe.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.