Uzasadnienie
C.S., pismem z dnia [...] marca 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że przed wniesieniem skargi skarżący nie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wymaganego na podstawie art. 37 § 1 kpa.
Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2012 r. wezwano skarżącego o nadesłanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi informacji, czy skierował przed wniesieniem skargi do Sądu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, w trybie art. 37 § 1 kpa oraz o ewentualne nadesłanie kopii tego wezwania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący przesłał pismo z dnia 2 maja 2012 r., którego adresatem jest Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 6, poz.
18) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z analizy akt rozpoznawanej sprawy skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przy czym zaznaczyć należy, że przedstawione przez skarżącego w odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 kwietnia 2012 r. pismo z dnia 2 maja 2012 r. skierowane do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, nie świadczy o spełnieniu wymogu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 37 § 1 kpa.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji