Uzasadnienie
P. S. pismem z [...] kwietnia 2015 r., uzupełnionym w dniu [...] października 2016 r. (k-8 akt sądowych), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] marca 2015 r. o uzupełnienie pouczenia w zawiadomieniu ww. organu z [...] lutego 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem z [...] września 2016 r. wystosowanym w sprawie o sygn. akt I SO/Wa 1116/16, w wykonaniu zarządzenia z 13 września 2016 r., Sąd wezwał organ do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy, m.in. poprzez nadesłanie pisma, którym skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w sprawie dotyczącej wniosku z [...] marca 2015 r. o uzupełnienie pouczenia w zawiadomieniu z [...] lutego 2015 r. nr [...]. Przy piśmie z [...] października 2016 r. (przesłanym do sprawy o sygn. akt I SO/Wa 1116/16) organ nadesłał posiadane dokumenty dotyczące niniejszego postępowania. Brak jest w nich natomiast wystosowanego przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa (całość akt administracyjnych dołączona została do sprawy I SAB/Wa 1407/16).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a." stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy, jak również oświadczenia skarżącego zawartego w skardze z [...] kwietnia 2015 r. (k-8) wynika, że skarżący nie wystąpił – w trybie art. 37 § 1 K.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie jego wniosku z [...] marca 2015 r. W takiej sytuacji wniesienie skargi na bezczynność tego organu uznać należało za niedopuszczalne.
Na marginesie jedynie wskazać należy, że wniosek skarżącego z [...] marca 2015 r., którego dotyczy niniejsza skarga na bezczynność, został przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznany postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], którym odmówiono jego uwzględnienia. Odpis powyższego postanowienia doręczony został skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2015 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych), a skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania tego wniosku skarżący wniósł [...] kwietnia 2015 r.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.