Uzasadnienie
W dniu 1 sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. M. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...].
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o umorzenie postępowania wobec wydania przez niego w dniu [...] lipca 2008 r. decyzji nr [...] decyzji stwierdzającej, że decyzja Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] stycznia 1953 r. oraz utrzymane nią w mocy orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] czerwca 1952 r., nr [...] odmawiającej przyznania dotychczasowej właścicielce prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...], zostały wydane z naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M. M. wpłynęła w dniu 1 sierpnia 2008 r. Oznacza to, że w momencie rozpoznania przez Sąd w/w skargi Minister Infrastruktury nie pozostawał już w bezczynności, gdyż zakończył postępowanie wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 2008 r., a w tej sytuacji postępowanie sądowe podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.