Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu zażalenia adw. J. S. reprezentującego J. S., B. B., B. A. i M. K., zobowiązało Prezydenta W. do rozpoznani wniosku z dnia 15 września 1948 r. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], nr hip. [...] do dnia [...] listopada 2010 r.
W związku z upływem w/w terminu oraz brakiem wydania merytorycznego orzeczenia w sprawie pismem z dnia 24 listopada 2011 r. adwokat J. S. działając w imieniu swoich mocodawców wezwał Prezydenta [...] do podjęcia czynności i załatwienia sprawy a następnie pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu. W skardze wskazał, że mimo zakreślonego przez SKO w W. terminu Prezydent nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto zawarł został wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie oraz wyjaśnił, że nie był stanie rozpoznać sprawy w terminach określonych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego ze względu na wyjątkowo skomplikowany charakter przedmiotowej sprawy. Poinformował ponadto, że przygotowywany jest projekt decyzji kończącej postępowanie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
W niniejszej sprawie wniosek taki zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku, nie żądając jednocześnie przeprowadzenia rozprawy.
Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Wskazać tu należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu.
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że Prezydent W. nie tylko nie dochował wskazanych przepisami kodeksu terminów ale nawet nie informował stron o konieczności ich zmiany bądź przedłużenia. Ponadto wskazać należy, że nie ma uzasadnionych podstaw, by można było uznać, że wystąpiła przyczyna niezależna od organu administracji uniemożliwiająca terminowe załatwienie sprawy, o której mowa w przepisie w art. 35 § 5 k.p.a.
W związku z powyższym Sąd uznając skargę za uzasadnioną na podstawie art. 149 w związku z art. 120 ppsa - orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.