Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącej A. K. adwokat J. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 1969 r. odmawiającej dotychczasowej właścicielce przyznania własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], w części dotyczącej nieruchomości stanowiącej obecnie własność Skarbu Państwa.
Skarga w myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Stosownie do art. 46 § 3 cytowanej ustawy do pisma strony należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
Składając skargę nie spełniono warunków formalnych – nie dołączono pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wraz ze skargą z dnia 20 lutego 2013 r. złożone zostało jedynie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez adwokata J. F. radcy prawnemu M. N., który to podpisał skargę. Z powodu niespełnienia tych warunków skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu.
W związku z tym, pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej adwokata J. F. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego go do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. W piśmie tym zamieszczono pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 kwietnia 2013 r., zatem termin do wykonania zarządzenia upłynął bezskutecznie w dniu 17 kwietnia 2013 r.
Ponieważ pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił, w terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności, braków formalnych skargi, skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.