Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 lutego 2014 r. B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...] marca 1989 r., nr [...], o przejęciu na własność Państwa gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha, położonego w [...] i [...], składającego się z działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], zapisanego w księdze wieczystej nr [...] i [...].
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że po rozpatrzeniu ww. wniosku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...] marca 1989 r., nr [...].
Pismem procesowym z dnia 15 maja 2014 r. skarżąca oświadczyła, że cofa ww. skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływana dalej jako "Ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 Ppsa. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Sąd związany jest cofnięciem skargi.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.