Uzasadnienie
W dniu 23 maja 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Z. L. z dnia 15 maja 2005 r. zatytułowane "zażalenie", którego treść wskazywała na to, iż jest ono skargą na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania skarżącej nieruchomości zamiennej i odszkodowania.
Wezwaniem z dnia 31 maja 2005 r. oraz kolejnym z dnia 30 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie jakiego zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia) lub czynności bądź bezczynności organu administracji publicznej dotyczy skarga. Jednocześnie poinformowano Skarżącą, iż nieuzupełnienie ww. braków formalnych skutkować będzie odrzuceniem skargi.
W odpowiedzi Z. L. wskazała, iż skarga jej dotyczy bezczynności organów w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz, że związana jest ona z trybem załatwiania jej sprawy przez dwie jednostki organizacyjne Urzędu W., tj. Urząd W. Biuro Gospodarki Nieruchomościami, Wydział Nieruchomości Skarbu Państwa i Delegaturę Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga Z. L. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skarg na bezczynność organu, polegającą na niezajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w przypisanej prawem formie, np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie przyznania jej nieruchomości zamiennej i odszkodowania - nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – tj. nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie Skarżącej przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na działania Prezydenta W. wykonującego swoje uprawnienia przez wymienione w skardze jednostki organizacyjne Urzędu W. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Tym samym złożenie skargi przed wniesieniem ww. środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności.
Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, wobec niedopuszczalności skargi przed wyczerpaniem przez Skarżącą trybu odwoławczego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 powołanej ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.