Uzasadnienie
M. R. w dniu 4 sierpnia 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 17 grudnia 1947 r. złożonego przez byłych właścicieli hipotecznych - J. L., H. S., S. L. i T. L. - o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego) do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], nr hip. [...].
W uzasadnieniu skargi M. R. wskazała, ze w dniu [...] kwietnia 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało postanowienie nr [...], którym wyznaczyło Prezydentowi W. termin do [...] maja 2006 r. na rozpoznanie wniosku z dnia 17 grudnia 1947 r. oraz wydania decyzji rozstrzygającej sprawę.
Skarżąca podkreśliła, że do dnia wniesienia skargi Prezydent W., nie wykonał postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r.
M. R. wniosła o nakazanie Prezydentowi W. niezwłocznego wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] oraz o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę z dnia 14 września 2006 r. Prezydent W. wskazał, że nie pozostaje w tej sprawie bezczynny, gdyż akta przedmiotowej nieruchomości zostały przesłane w dniu [...] lutego 2004 r. do Ministerstwa Infrastruktury do postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] lutego 1950 r. o odmowie przyznania dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do powyższego gruntu. Do chwili obecnej akta te nie zostały zwrócone. Z wyżej wymienionego powodu nie było możliwe rozpoznanie wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga jest zasadna.
Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa).
W myśl art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa).
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016).
W rozpoznawanej sprawie – w ocenie sądu – Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa.
Analiza dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wskazuje, że M. R. – następca prawny dawnego współwłaściciela, kolejnymi wnioskami zwracała się do Prezydenta W. o rozpoznanie wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], nr hip. [...], w części stanowiącej własność Miasta W..
Pomimo wielokrotnych wystąpień skarżącej oraz wyznaczenia postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] terminu do rozpoznania sprawy, postępowanie z wniosku dekretowego dotyczące wskazanej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] nie zostało zakończone,
Dodatkowo zauważyć należy, iż Kolegium już raz postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. wyznaczyło organowi I instancji (wówczas był nim Burmistrz Gminy W.) termin do rozpatrzenia ww. sprawy do dnia [...] października 2002 r. Jednakże organ I instancji tego postanowienia nie wykonał i dotychczas nie rozpatrzył sprawy ww. wniosku z dnia 17 grudnia 1947 r.
Ponadto na rozprawie w dniu 21 listopada 2006 r. skarżąca oświadczyła, że do dnia dzisiejszego Prezydent W. nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie. Natomiast Minister Budownictwa wydał w dniu [...] września 2006 r. decyzję, do której żądał od Prezydenta W. akt przedmiotowej sprawy. Decyzja ta stała się już ostateczna.
W ocenie Sądu podnoszona przez Prezydenta W. w odpowiedzi na skargę okoliczność wypożyczenia akt sprawy do Ministerstwa Infrastruktury nie stoi na przeszkodzie w rozpoznaniu wniosku w przedmiotowej sprawie. Organ powinien zapewnić sobie możliwość rozpatrzenia sprawy przed wysłaniem akt lub wykonać uwierzytelnione kopie tych akt.
Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga na bezczynność Prezydenta W. jest uzasadniona.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.