Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 stycznia 2016 r A. K., H. G., M. G., M. Ż., M. G., Z.Górska, I. G., D. G. i D. G., reprezentowani przez radcę prawnego A.S., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa postępowania, w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji.
W dniu 7 kwietnia 2016 r. do Sądu wpłynęło pismo radcy prawnego A.S. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Pismem z dnia 25 maja 2016 r. pełnomocnik skarżących doprecyzował złożone pismo wskazując, że skargę w dnia 18 stycznia 2016 r. cofnął w imieniu wszystkich skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwany dalej ppsa), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Zdaniem Sądu cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.
Wobec powyższego postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.