Uzasadnienie
C. S. i W. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 21 sierpnia 2006 r. na bezczynność Prezydenta Miasta O. w przedmiocie nierozpoznania wniosku skarżących z dnia 18 maja 2006 r. o przydział działki budowlanej dla ich syna W. S. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta O. podał, że "nie można mówić o bezczynności organu" i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ppsa), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w art. 36 kpa stronie przysługuje prawo do złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia.
Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa warunkuje wniesienie do sądu skargi na bezczynność organu. Zgodnie z powyższym przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego C. S. i W. S. powinni byli złożyć zażalenie do organu administracji wyższego stopnia na bezczynność Prezydenta Miasta O. w przedmiocie nierozpoznania ich wniosku z dnia 18 maja 2006 r. o przydział działki budowlanej dla syna W. S. Z akt sprawy nie wynika, żeby skarżący złożyli zażalenie, o którym mowa w powyższym przepisie, a więc nie wyczerpali środków zaskarżenia, o jakich mowa w treści przepisu art. 52 § 1 i 2 ppsa. Ponadto na rozprawie w dniu 7 listopada 2006 r. skarżąca C. S. oświadczyła, że w ostatnim czasie nie składała zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta O. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o przydział działki budowlanej dla syna W. S.
Skoro skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpali środków przewidzianych w powyższym przepisie, tak więc skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.