Uzasadnienie
A. Z. wniósł w dniu 3 września 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Budownictwa dotyczącą wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1958 r. nr [...] oraz poprzedzającego ją orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] marca 1958 r. nr [...] odmawiającego dotychczasowej właścicielce przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...].
W dniu 29 października 2007 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo skarżącego, zawierające oświadczenie, że wobec wydania przez organ decyzji cofa przedmiotową skargę.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.