Uzasadnienie
A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność R. polegającą na nierozpoznaniu odwołania od decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] lutego 2005 r. o skreśleniu A. G. z dniem [...] lutego 2005 r. z listy studentów Wydziału [...]. Skarżący wskazał, że w dniu 16 maja 2005 r. z zachowaniem ustawowego terminu złożył odwołanie od decyzji Dziekana, a następnie uzupełnił braki formalne zachowując również termin do ich uzupełnienia. Do chwili obecnej skarżący nie doczekał się żadnego rozstrzygnięcia. W dniu 28 lipca 2005 r. skierował do R. kolejne pismo, w którym zawarł również wniosek o sprostowanie wpisów z przedmiotu prawo bankowe w oparciu o uchwałę Rady Wydziału [...] z dnia [...] marca 2000 r. oraz oświadczenie w tej kwestii złożone przez egzaminatora. Pomimo tego R. nie podjął żadnych czynności.
W skardze na bezczynność A. G. wniósł także o uchylenie decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] lutego 2005 r. o skreśleniu z listy studentów, o zobowiązanie R. do sprostowania treści dokumentacji studiów zgodnie z wnioskiem A. G. z dnia 28 lipca 2005 r. oraz do wydania dokumentu obrazującego przebieg studiów skarżącego zgodnie z wnioskiem z dnia 7 listopada 2000 r.
W odpowiedzi na skargę R. wniósł o jej oddalenie i poinformował, że w dniu 20 maja 2005 r. wpłynęło do Dziekana Wydziału [...] pismo A. G. z dnia 16 maja 2005 r., które jako niepodpisane i bez przedstawienia zarzutów, nie zostało uznane za odwołanie. Dziekan wezwał A. G. do uzupełnienia braków tego pisma ale do chwili obecnej skarżacy braków nie uzupełnił. Akta studenckie A. G. nie zawierają żadnych pism dotyczących odwołania od skreslenia z listy studentów, jak również nie ma pism, o których mowa w skardze. Również do skargi A. G. nie dołączył żadnego potwierdzenia, że uzupełnił braki formalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd uznał, że w sprawie, której dotyczy skarga, R. pozostaje w bezczynności.
Wskazać należy, że stosownie do art. 161 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.), obowiązującej w dniu wydania decyzji z dnia [...] maja 2005 r., do decyzji podjętych przez organ uczelni w indywidualnych sprawach studenckich stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa). Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 kpa). Przepis art. 35 kpa nakazuje załatwienie sprawy administracyjnej bez zbędnej zwłoki, przy czym termin załatwienia sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego nie może być dłuższy niż jeden miesiąc, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej czas ten nie może przekroczyć dwóch miesięcy. Natomiast termin załatwienia sprawy odwoławczej wynosi jeden miesiąc od dnia otrzymania odwołania.
Jak wynika z nadesłanych akt, do Dziekana Wydziału [...] wpłynęło niepodpisane pismo A. G. z dnia 16 maja 2005 r., zatytułowane "Odwołanie" ze wskazaniem, że dotyczy ono decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. (powinno być "[...] lutego 2005 r.") o skreśleniu listy studentów.
Przepisy kpa nie stawiają odwołaniu szczególnych wymagań co do treści; wystarczy, że z niego wynika, iż strona jest niezadowolona z wydanej decyzji. Niemniej pismo zawierające odwołanie powinno odpowiadać ogólnym wymaganiom stawianym podaniom. Wynika to z treści art. 63 kpa, regulującego formę i wymagania stawiane podaniom, przy czym w § 1 ustawodawca wskazuje, że pojęcie podania rozumiane jest szeroko i obejmuje: żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia. Minimum wymagań formalnych, od spełnienia których uzależnione jest uznanie skuteczności prawnej wniesienia odwołania od decyzji organu administracji publicznej wyznacza § 2 i § 3 art. 63 kpa. W myśl tego przepisu odwołanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i treść żądania oraz podpis. W razie braku spełnienia wymogów z art. 63 § 2 i 3 zastosowanie ma art. 64 kpa. Zgodnie z § 2 tego artykułu, jeżeli odwołanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania.
Stosownie do przytoczonych uregulowań Dziekan Wydziału [...] po otrzymaniu niepodpisanego przez A. G. odwołania od decyzji o skreśleniu z listy studentów obowiązany był wezwać odwołującego się do uzupełnienia braków formalnych odwołania przez jego podpisanie w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie tego braku spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania.
Dziekan Wydziału [...] obowiązku określonego w art. 64 § 2 kpa jednak nie wykonał. Za wykonanie tego obowiązku nie można uznać wystosowania przez Dziekana pisma do A. G. z dnia 24 maja 2005 r. informującego o niemożności potraktowania pisma z dnia 16 maja 2005 r. jako formalnego odwołania z uwagi na to, że nie zostało ono podpisane. Pismo organu nie zawiera koniecznych elementów: wezwania do usunięcia braku formalnego oraz rygoru pozostawienia odwołania bez rozpoznania w razie niezastosowania się do wezwania. Przepisy o postępowaniu administracyjnym nie pozostawiają organowi administracji dowolności w uznaniu, bądź nieuznaniu pisma strony za odwołanie. Tylko w przypadku wyczerpania czynności, o których mowa w art. 64 § 2 kpa i tylko wobec niezastosowania się w ww. terminie przez wnoszącego pismo do wezwania, pismo może być pozostawione bez rozpoznania, o czym organ obowiązany jest powiadomić wnoszącego pismo. Niedochowanie tych wymogów powoduje, że w niniejszej sprawie zarzut bezczynności jest uzasadniony.
Co do zawartych w skardze wniosków o uchylenie decyzji Dziekana Wydziału [...] oraz o zobowiązanie R. do dokonania oznaczonych czynności wskazać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Rozpoznając skargę A. G. na bezczynność R. w sprawie odwołania od decyzji o skreśleniu z listy studentów Sąd nie był uprawniony do rozpoznania wniosków nie mieszczących się w granicach tej sprawy.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 149 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji wyroku.