Uzasadnienie
T.G. pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "bezczynność i nienależyte wykroczenia poza granice prawnych obowiązków służbowych przez dyrekcję i pracowników ośrodka, tj. arogancję norm prawnych wobec wezwania do usunięcia naruszeń praw z dnia [...] sierpnia 2015 r. i niewydanie decyzji/postanowień (zaświadczeń), tj. stanowiska służbowego na piśmie...".
Skarga ta poprzedzona została jej pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. skierowanym do Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej, wzywającym do "usunięcia naruszeń praw przez dyrekcję ośrodka", jak również do "sprostowania fałszerstw" we wskazanych przez nią pismach.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie. Poinformował, że wniosek skarżącej został rozpatrzony postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...] oraz pismem wyjaśniającym z dnia [...] września 2015 r., znak [...].
Postanowieniem z dnia 12 maja 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 804/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 odrzucił skargę T.G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszeń prawa.
W następstwie rozpoznania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 7 października 2016 r., sygn. akt I OSK 1951/16, uchylił wyżej wymienione postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2016 r. pełnomocnik T.G. został wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, poprzez wskazanie czego konkretnie dotyczy skarga z dnia [...] listopada 2015 r. i jaki konkretnie wniosek skarżącej nie został rozpoznany.
Pełnomocnik skarżącej odpowiadając na wezwanie Sądu wskazał, że skarga dotyczy "bezczynności w rozpoznaniu trzynastu wskazanych w jej treści wniosków skarżącej złożonych do Prezydenta m. st. Warszawy". Dalej pełnomocnik podniósł, że bezczynność polega na braku wydania w sprawach tych wniosków ostatecznych postanowień lub decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W niniejszej sprawie, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym postanowieniu z 7 października 2016 r., skarga wnoszona do sądu powinna spełniać określone w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa". Winna zatem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
W myśl art. 49 § 1 Ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, Sąd skargę odrzuca.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarga T.G. obarczona była brakami formalnymi polegającymi na nieprecyzyjnym oznaczeniu przedmiotu zaskarżenia.
Pełnomocnik strony zaś, wezwany do uzupełniania w tym zakresie braków formalnych, nie sprecyzował owego przedmiotu w sposób umożliwiający nadanie skardze dalszego biegu. Wskazał bowiem wyłącznie, iż skarga "dotyczy bezczynności w rozpoznaniu trzynastu wskazanych w jej treści wniosków skarżącej złożonych do Prezydenta [...]". Takie oznaczenie przedmiotu zaskarżenia, nadal jednak uniemożliwia zrekonstruowanie rzeczywistej woli skarżącej. Tym bardziej, że skarga, wbrew temu co sugeruje pełnomocnik strony, nie wymienia trzynastu wniosków. Z kolei wymienione w niej, w punktach 1-7 i 9 wnioski, poza oznaczeniem ich daty, nie zawierają wskazań pozwalających na ustalenie jakiego przedmiotu każdy z nich dotyczy (czy w ogóle odnoszą się one do wniosków inicjujących jakiekolwiek postępowania w sprawach administracyjnych w rozumieniu art. 1 pkt 1 kpa). Pozostałe punkty (pkt 8 oraz 10-13) w ogóle nie obejmują jakichkolwiek wniosków, ale przywołują wyłączenie sygnatury spraw administracyjnych i sądowych.
W tej sytuacji - wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w terminie wskazanym przez Sąd – skarga ta podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.