Uzasadnienie
I.C., M. P., J. C., J. C., M. M.M., A. M., M. M., I. G., E. J., J. J., A. J., T. S., C. S., P. S., J. S., J. S., Z. S., A. S., A. S., C. S. i M. Z., pismem z dnia 1 marca 2013 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2008 r. o przyznanie odszkodowania pieniężnego za nieruchomość położoną w [...] przy ul [...] [...], hip. "[...][...] lit [...]" nr [...]. Ww. nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279).
W związku z nierozpoznaniem przez Prezydenta [...] sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. w/w skarżący wystąpili do Wojewody [...] z zażaleniem, na niezałatwienie jej w terminie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] Wojewoda [...] uznał zażalenie za uzasadnione, w konsekwencji czego zobowiązał organ I instancji do rozpatrzenia sprawy do dnia 31 stycznia 2013 r.
Wobec braku wydania decyzji przez Prezydenta [...] skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że ze względu na złożony charakter postępowania oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość w terminie wyznaczonym w art. 35 § 3 kpa. W związku z czym strona została poinformowana, że decyzja w przedmiotowej sprawie zostanie wydana do dnia 31 lipca 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie.
Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent [...] od dnia złożenia przez w/w skarżących wniosku z dnia [...] stycznia 2008 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul [...] [...], hip. "[...][...] lit [...]" nr [...] do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Zdaniem Sądu, był to czas aż nadto wystarczający dla ustalenia, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 215 ust 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Ponadto podkreślenia wymaga, że pomimo wyznaczenia terminu załatwienia sprawy przez Wojewodę [...] (do dnia 31 stycznia 2013 r.), pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. organ poinformował skarżących o kolejnym wydłużeniu terminu załatwienia sprawy tym razem do 31 lipca 2013 r.
W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul [...] [...], hip. "[...] [...] lit [...]" nr [...] uznać należało za uzasadniony. Nie można nie dostrzec, że czas jakim dysponował Prezydent w przedmiotowej sprawie był aż nadto wystarczający, aby móc zgromadzić materiał dowodowy niezbędny do wydania decyzji.
Ponadto nie ulega wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym (art. 35 oraz art. 36 k.p.a.), a także naruszył, wynikającą z art. 12 k.p.a. zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa także wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa.
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, jednakże że bezczynność Prezydenta [...] – jakkolwiek naganna, nie nosi cech rażącego naruszenia prawa. Organ ten, mimo że opieszale, podjął jednak czynności zmierzające do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy Prezydent [...] po podjęciu w dniu 23 maja 2012 r. postępowania - zawieszonego na wniosek stron -pismem z dnia 23 maja 2012 r. zwrócił się do Delegatury Biura Geodezji i Katastru w Dzielnicy [...] o przesłanie informacji z ewidencji gruntów oraz mapy z granicami aktualnych działek ewidencyjnych i granicami nieruchomości hipotecznej dotyczących przedmiotowego terenu, a pismem z dnia 22 października 2012 r. wystąpił o przesłanie akt lokalizacyjnych dotyczących przedmiotowej nieruchomości.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.