Uzasadnienie
Pismem z 28 lutego 2012 r. T. P., reprezentowany przez [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy Al. [...], ozn. nr hip. [...], dz. ewid. [...]z obr. [...].
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 1 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył pismo z dnia 31 lipca 2013 r., w którym zmodyfikował treść wniesionej skargi w ten sposób, że wniósł o zobowiązanie Prezydenta W. do rozpoznania sprawy dotyczącej przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy Al. [...], ozn. Nr hip. [...], wchodzącą w skład działki ewid. nr [...], z obrębu [...], jednocześnie oświadczył, że nie składał zażalenia w trybie art. 37 kpa.
Ponadto oświadczył, że cofa skargę złożoną pismem z 28 lutego 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.