Uzasadnienie
B. B. w dniu 21 sierpnia 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzuciła Wojewodzie [...] bezczynność w rozpoznaniu jej wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W. przy ul. [...].
W uzasadnieniu skargi podała, że w dniu 5 maja 2006 r. wniosła zażalenie do Wojewody [...] na przewlekłość postępowania toczącego się przed Prezydentem W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o przyznanie własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości. Ponadto wskazała, że do dnia wniesienia skargi do Sądu, nie uzyskała żadnej informacji od Wojewody [...], w związku z czym dwumiesięczny termin na rozpoznanie sprawy nie został zachowany.
Jak wynika z akt sprawy Wojewoda [...] nie wydał rozstrzygnięcia, w trybie art. 37 § 2 k.p.a., w sprawie wszczętej na skutek zażalenia na nieterminowe załatwienie sprawy przez Prezydenta W. Wojewoda [...], w odpowiedzi na skargę, wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie Prezydent W. wydał postanowienie z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] zawieszające postępowanie w sprawie wniosku B. B o zwrot przedmiotowej nieruchomości z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1949 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu omawianej nieruchomości. Na powyższe postanowienie B. B. złożyła zażalenie, zarzucając jednocześnie organowi pierwszej instancji, że zawieszenie to nastąpiło wyłącznie w celu przedłużenia postępowania zmierzającego do merytorycznego rozpatrzenia wniosku.
W wyniku rozpatrzenia zażalenia, organ drugiej instancji, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie w całości wskazując, że ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania.
Pismem z dnia 17 grudnia 2006 r. B. B. cofnęła skargę z dnia 11 sierpnia 2006 r. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o przyznanie własności czasowej do gruntu nieruchomości [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skoro cofnięcie skargi przez skarżącą nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.